Türk vatandaşlığı başvuru işlemleri

Türk vatandaşlığına başvuru yapmak isteyen yabancı uyruklu kişilerin başvuru işlemleri sürecinde uymaları gereken kriterler, Vatandaşlık başvurularında gerekli olan belgeler ve işlem süreci bilgi yazımız.

Türk vatandaşlığı başvuru işlemleri

Türk vatandaşlığı başvuru işlemleri
Türk vatandaşlığı başvuru işlemleri

Türkiye de yabancıların istisnai vatandaşlık başvurularında Konut, Gayri menkul bina alarak, yatırım yaparak veya Bankaya dolar cinsinden belirli süre şartlı para yatırarak doğrudan Türk vatandaşlığına başvuru yapabilmeleri mümkündür.

Vatandaşlık başvuru formu

Türk vatandaşlığı başvurusu kriterlerinde gerekli belgeler hazırlandıktan sora başvuru formu için Nüfus Vatandaşlık  Genel Müdürlüğü veya illerdeki Nüfus vatandaşlık il müdürlüklerinin web sitelerinden gerekli formu temin edebilirsiniz. Vatandaşlık başvuru formu düzenlenirken, Türk vatandaşlığına başvuru şekline göre yani Türk vatandaşı ile evli kişinin vatandaşlık başvurusu, 5 yıl ikamet izin belgesi alarak Türk vatandaşlığına başvuru şekli veya yukarıda bahsettiğimiz konudaki istisnai olarak Türk vatandaşlığına başvuru gibi kriterinizi hangisine uygun olduğunuzu seçip o işleme uygun vatandaşlık başvuru formunu doldurmanız ve gerekli belgeler ile birlikte Nüfus Vatandaşlık Müdürlüğüne başvuru yapmalısınız.

Vatandaşlık başvurusu için gereken belgeler

1.000.000 ABD doları değerinde mülk daire konut gayri menkul alan yabancı uyruklu kişiler Türk vatandaşlığına doğrudan başvuru yapabilirler, Yabancı uyruklu vatandaşlığa başvuru yaparken J bendinden ikamet izni almaları gerekir. 1.000.000 ABD doları mülkü alırken Tapu Müdürlüğü mğlkğn bulunduğu ada parsel ile gerekli güvenlik ön izin başvurusunu ilgili kurumlara yapar ve gelen olumlu cevaptan sonra mülkün döviz cinsinden değerini gösterir yetkili exper tarafından rapor düzenlenir. tapu devri yapılacağı aynı gün mutlaka tapu üzerine 3 yıl satılamaz şerhi tapu devri yapılacak günle aynı olmalıdır.

Ayrıca;
En az 2.000.000 Amerikan Doları tutarında sabit sermaye yatırımı gerçekleştirdiği Ekonomi Bakanlığınca,
(Türkiye’de ev alan yabancılara vatandaşlık) En az 1.000.000 Amerikan Doları tutarında taşınmazı tapu kayıtlarına üç yıl satılmaması şerhi koyulmak şartıyla satın aldığı Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca,
En az 100 kişilik istihdam oluşturduğu Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca,
En az 3.000.000 Amerikan Doları tutarında mevduatı üç yıl tutma şartıyla Türkiye’de faaliyet gösteren bankalara yatırdığı Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumunca,
En az 3.000.000 Amerikan Doları tutarında Devlet borçlanma araçlarını üç yıl tutmak şartıyla satın aldığı Hazine Müsteşarlığınca tespit edilen yabancılar da bu kapsamda değerlendirilerek Bakanlar Kurulunun kararı ile istisnai olarak Türk vatandaşlığını kazanmak üzere müracaat edebilirler.

 

Helikopter pisti yapımı

Helikopter pisti yapımı

Bu yazımızda helikopter pisti heliport yapımı izni ve gerekli şartlar yönetmelikler ile belirlenmiş tanımlar ve heliport yapımı izni başvurusu ve işletme izni başvurusu formu gibi bilgiler aşağıda sunulmuştur.

HELİPORT HELİKOPTER PİSTİ VE HAVACILIK İLE İLGİLİ TANIMLAR

Havaalanı: Karada, suda veya inşa edilmiş yapı ya da gemi üzerinde, hava araçlarının inmesi, kalkması ve yer manevraları için, hava aracı trafiğinin sağlanması açısından gerekli olan yardımcı cihaz, tesis ve hizmetler de dahil özel olarak uyarlanmış alanı ifade eder.
Havaalanı işletmecisi: Havaalanı işletiminden sorumlu kamu kurum ve kuruluşları ile özel tüzel kişileri ifade etmektedir.
Hava aracı: Havalanabilen ve havada seyredebilme kabiliyetlerine sahip her türlü aracı ifade etmektedir.
Helidek: Deniz, göl gibi su üzerindeki yapılar üzerine yerleştirilmiş yüzen veya sabit heliportu ifade etmektedir.
Helikopter: Belirli bir piste ihtiyaç göstermeksizin karada ve denizde bir noktaya inebilen ve kalkabilen, motor gücü ile seyreden, havadan ağır hava aracını ifade etmektedir.
Helikopterleri kullanan pilotların aletsiz ve görerek uçuş kuralları (VFR) dahilinde iniş-kalkış yapabildikleri, basit teknik yapılar dışında önemli üstyapı tesisleri bulunmayan heliportu ifade etmektedir.
Heliport: Helikopterlerin iniş, kalkış ve yer hareketlerini tamamen veya kısmen yapabilmelerine elverişli alanı ifade etmektedir.
Heliport işletmecisi: Heliport işletiminden sorumlu ve heliport işletme ruhsatına sahip kamu kurum ve kuruluşları ile özel tüzel kişileri ifade etmetedir.
Heliport yapımcısı: Heliport yapımından sorumlu kamu kurum ve kuruluşları ile özel tüzel kişileri ifade etmektedir.

Heliport işletme ruhsatı

Büyük kentlerde yüksek binaların sayılarında yaşanan hızlı artış ve şehir içi ulaşımında büyük kolaylık sağlayan helikopter işletmeciliğinin gelişmesiyle heliport (helikopter pisti) ihtiyacı artmaktadır. Türkiye’de sivil havacılık sektöründeki gelişmelere paralel olarak helikopter taşımacılığı önem kazanmakta ve heliport sektöründe hızlı bir büyüme yaşanmaktadır. Özellikle yüksek binalara heliport yapılması, yaşanacak yangın ve benzeri olaylara zamanında müdahale edilebilmesi, afetlerde kurtarma ve tahliye çalışmalarına yardımcı olması açısından da önem kazanmaktadır. Heliport Tasarımı ve Yapımı Heliport tasarımında dikkate alınan yönetmelikler, mevcut yapının üzerinde kolon mesnetlerinin yerinin belirlenmesi için  malzeme seçimi, taşıyıcı sistem özellikleri, ve birleşimler gibi tasarım yapılırken dikkat edilen hususlar heliport yapımında uygulamasında önemli detaylardır.

Helikopter pisti yapım yönetmeliği

23 Ocak 2009 CUMA Resmî Gazete Sayı : 27119
YÖNETMELİK
Sivil Havacılık Genel Müdürlüğünden:
HELİPORT YAPIM VE İŞLETİM YÖNETMELİĞİ (SHY-14B)

BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Dayanak, Tanımlar ve Kısaltmalar
Amaç
MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; sivil heliportların, 14/10/1983 tarihli ve 2920 sayılı Türk Sivil Havacılık Kanunu, 5/6/1945 tarihli ve 4749 sayılı Kanunla onaylanan Uluslararası Sivil Havacılık Sözleşmesi gereğince kurulan Uluslararası Sivil Havacılık Teşkilatı (ICAO) tarafından yayımlanan Ek-14 ile bu eke ilişkin olarak yayımlanan diğer dokümanlarda belirtilen standartlarda yapımı ve işletimi ile ilgili usul ve esasları belirlemektir.
Kapsam
MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik kamu kurum ve kuruluşları ile gerçek ve özel tüzel kişilerin heliport yapımı ve işletimi ile ilgili uymak zorunda oldukları kuralları ve standartları kapsar.
Dayanak
MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 10/11/2005 tarihli ve 5431 sayılı Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 4, 11 ve 22 nci maddeleri ile 2920 sayılı Türk Sivil Havacılık Kanununun 148 inci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar ve kısaltmalar
MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen,
a) (Değişik:RG-6/10/2012-28433) Acil iniş alanı: Acil operasyonlar için kamu kurum ve kuruluşları tarafından inşa edilen ve/veya işletilen yerleri,
b) (Değişik:RG-6/10/2012-28433) Acil operasyonlar: Hava ambulans hizmetleri, doğal afetlerde kurtarma ve tahliye hizmetleri ile yangınla mücadele hizmetlerinin verilmesi amacıyla yapılan helikopter uçuşları kapsamındaki iniş ve kalkışları,
c)(Değişik:RG-6/10/2012-28433) AIP: Havacılık Bilgi Yayınını,
ç)(Değişik:RG-6/10/2012-28433) Bakan: Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanını,
d)Ek:RG-6/10/2012-28433) Bakanlık: Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığını,
e)(1) Genel Müdür: Sivil Havacılık Genel Müdürünü,
f)(1) Genel Müdürlük: Sivil Havacılık Genel Müdürlüğünü,
g)(1) Havaalanı: Karada, suda veya inşa edilmiş yapı ya da gemi üzerinde, hava araçlarının inmesi, kalkması ve yer manevraları için, hava aracı trafiğinin sağlanması açısından gerekli olan yardımcı cihaz, tesis ve hizmetler de dahil özel olarak uyarlanmış alanı,
ğ)(1)  Havaalanı işletmecisi: Havaalanı işletiminden sorumlu kamu kurum ve kuruluşları ile özel tüzel kişileri,
h)(1) Hava aracı: Havalanabilen ve havada seyredebilme kabiliyetlerine sahip her türlü aracı,
ı)(1)  Helidek: Deniz, göl gibi su üzerindeki yapılar üzerine yerleştirilmiş yüzen veya sabit heliportu,
i) (1) Helikopter: Belirli bir piste ihtiyaç göstermeksizin karada ve denizde bir noktaya inebilen ve kalkabilen, motor gücü ile seyreden, havadan ağır hava aracını,
j)(1) Heliped: Helikopterleri kullanan pilotların aletsiz ve görerek uçuş kuralları (VFR) dahilinde iniş-kalkış yapabildikleri, basit teknik yapılar dışında önemli üstyapı tesisleri bulunmayan heliportu,
k)(1)  Heliport: Helikopterlerin iniş, kalkış ve yer hareketlerini tamamen veya kısmen yapabilmelerine elverişli alanı,
l)(1)  Heliport işletmecisi: Heliport işletiminden sorumlu ve heliport işletme ruhsatına sahip kamu kurum ve kuruluşları ile özel tüzel kişileri,
m)(1) Heliport yapımcısı: Heliport yapımından sorumlu kamu kurum ve kuruluşları ile özel tüzel kişileri,
n)(1)  ICAO: Uluslararası Sivil Havacılık Teşkilatını,
o)(1)  IFR: Aletli Uçuş Kurallarını,
ö)(1)  Mania: Hava araçlarının yer hareketleri için kullanılan yüzeylerde bulunan veya uçuştaki hava araçlarının korunması için belirlenmiş yüzeyleri aşan bütün geçici, sabit ya da seyyar cisimler veya bunların bir kısmını,
p)(1)  NM: Deniz milini,
r(1)) NOTAM: Uçucu personele uçuş ve uçuş emniyeti ile ilgili herhangi bir havacılık, hizmet, kolaylık, yöntem veya tehlikenin varlığını, koşullarını ya da değişikliğine özgü bilgileri zamanında bildirmek amacıyla yapılan bir duyuruyu,
s)(1)  VFR: Görerek Uçuş Kurallarını,
ş)(1)  Yer Seviyesi Heliportu: Yer ya da deniz, göl gibi su üzerine yerleştirilen heliportu,
t)(1)  Yükseltilmiş Heliport: Karada, yer seviyesinden yüksekte taşıyıcı bir yapı üzerine yerleştirilen heliportu
ifade eder.
(2) Bu Yönetmelikte belirtilmeyen tanımlar için ülkemizin üyesi bulunduğu uluslararası sivil havacılık kuruluşları tarafından yayımlanan dokümanlarda belirtilen tanımlar geçerlidir.

Heliport işletme ruhsatı nasıl alınır

İKİNCİ BÖLÜM
Genel Esaslar
Heliportların yapımı ve işletimi
MADDE 5 – (Değişik:RG-6/10/2012-28433)
(1) Heliportlar, kamu kurum ve kuruluşları ile özel tüzel kişiler tarafından yapılır ve işletilir. Heliportların yapımı ve işletimi için bu Yönetmelik hükümlerine göre Genel Müdürlükten yapım izni ve işletme ruhsatı alınması zorunludur. Acil iniş alanlarına Genel Müdürlük tarafından yapım izni ve/veya işletme ruhsatı verilmez.
(2) Yapım izni ve işletme ruhsatı süreye ve yükümlülüklere bağlanabilir. Milli güvenliğin, kamu düzeninin ve sağlığının tehlikeye girebileceği kanaatini haklı kılacak nedenlerin varlığı halinde izin verilmez; verilen iznin kapsamı dışında bir kullanım durumunda işletme ruhsatını iptale Genel Müdürlük yetkilidir.
(3) Acil iniş alanı yapmak ve/veya işletmek isteyen tüzel kişiler, heliportların çevresel etkileri ve yerleşim alanlarında oluşacak gürültünün 4/6/2010 tarihli ve 27601 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çevresel Gürültünün Değerlendirilmesi ve Yönetimi Yönetmeliğindeki standartlara uygunluğu ve güvenlik bakımından heliportun bulunduğu yerin mülki idare amirliğinin olumlu görüşünü almak zorundadır.
(4) Genel Müdürlük tarafından yayımlanan havaalanı mânia planları sınırları içerisinde acil iniş alanı yapmak ve/veya işletmek isteyen tüzel kişiler, havaalanı işletmecisinin olumlu görüşünü de almak zorundadır.
(5) Acil iniş alanı yapmak ve/veya işletmek isteyen tüzel kişiler, üçüncü ve dördüncü fıkralarda belirtilen hükümler çerçevesinde ilgili kurum ve/veya kuruluşlardan alınan olumlu görüşler ile birlikte heliportun bulunduğu yerdeki ilgili belediyeye başvurarak yapmak istediği acil iniş alanı için 3194 sayılı İmar Kanunu hükümleri kapsamında izin alır. Ancak, imar düzenlemeleri bakımından diğer mevzuat ile plan yapma yetkisinin belediyeler yerine başka kurum ve/veya kuruluşlarda olduğu yerlerde ilgili mevzuat hükümleri çerçevesinde bu kurum ve/veya kuruluşlardan izin alınır.
(6) Üçüncü ve dördüncü fıkralarda belirtilen kurum ve/veya kuruluşlardan en az birinin görüşünün olumsuz olması ya da beşinci fıkrada belirtilen iznin alınmaması halinde bu yerler acil iniş alanı olarak kullanılamaz.
(7) Acil iniş alanı yapmak ve/veya işletmek isteyen tüzel kişiler, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarda belirtilen olumlu görüşleri ve izinleri almalarını müteakip en geç 15 gün içerisinde Ek-5 sayılı bildirim formunu, formda belirtilen bilgi ve belgelerle birlikte Genel Müdürlüğe sunmak zorundadır.
(8) Acil iniş alanı yapmak ve/veya işletmek isteyen tüzel kişiler, fiziki şartların elverdiği ölçüde bu Yönetmeliğin 32 nci maddesinde belirtilen alt düzenlemelerde yer alan esaslara uyum konusunda her türlü tedbiri alır. Ancak, acil iniş alanlarının zemininin üzerine heliport isim işaretlemesi yapılamaz.
(9) Acil iniş alanlarının zemininin üzerine bu Yönetmeliğin 32 nci maddesinde belirtilen alt düzenlemelerde özellikleri açıklanan heliport tanıtma işaretlemesinin ve konma işaretlemesinin kesikli çizgiler kullanılmak suretiyle yapılması zorunludur.
(10) Acil iniş alanlarının kullanımının ilgili mevzuat gereği uygun olmadığının ya da sakıncalar yarattığının ilgili kurum ve kuruluşlarca Genel Müdürlüğe bildirilmesi halinde Genel Müdürlükçe yapılacak incelemeler sonucunda bu alanların kullanımına kısıtlama getirilebilir.
(11) Acil iniş alanları, 31 inci maddede yer alan iniş ve kalkış alanları gibi değerlendirilir ve bu yerlere yapılacak iniş ve kalkışlar kaptan pilotun denetim ve sorumluluğunda icra edilir. Bu yerlerde icra edilecek olan iniş ve kalkışların Çevresel Gürültünün Değerlendirilmesi ve Yönetimi Yönetmeliğindeki standartlara uygun olarak yapılması zorunludur.
Kalkış ve iniş
MADDE 6 – (1) 2920 sayılı Türk Sivil Havacılık Kanunu’nun 91 inci maddesi gereğince, helikopterler bu Yönetmelik hükümlerine göre ruhsatlandırılmış heliportlara ya da diğer havaalanlarına iniş ve kalkış yaparlar. (Değişik cümle:RG-6/10/2012-28433) Genel Müdürlükçe ruhsatlandırılmış heliportlar ve havaalanları dışındaki yerlere Sivil Hava Araç Kazaları Soruşturma Yönetmeliği (SHY-13) kapsamındaki haller ile doğal afetlerde kurtarma ve tahliye hizmetleri istisna olmak üzere iniş ve/veya kalkış yapılabilmesi için 31 inci maddede belirtilen şartların sağlanması zorunludur.
Kaptan pilotun yetki ve sorumlulukları
MADDE 7 – (1) 2920 sayılı Türk Sivil Havacılık Kanunu’nun 100 üncü maddesi gereğince, 6 ncı maddede belirtilen taahhütname kapsamında olan iniş ve kalkışlar, üçüncü şahıslara zarar vermeyecek şekilde her türlü emniyet ve güvenlik önleminin alınması bakımından yalnızca kaptan pilotun yetki ve sorumluluğundadır.
İnşaat sınırlamaları
MADDE 8 – (1) Heliportların çevresinde inşa edilecek yapıların 2920 sayılı Türk Sivil Havacılık Kanununun 47 nci maddesi hükümlerine uygun olarak yapılması zorunludur.
(2) Bakanlık ve/veya Genel Müdürlükçe konulan sınırlamalar, 5/6/1945 tarihli ve 4749 sayılı Kanunla onaylanan Uluslararası Sivil Havacılık Sözleşmesi gereğince kurulan ICAO tarafından yayımlanan Ek-14’ün ve bu eke ilişkin olarak yayımlanan dokümanların son şeklinde belirlenen standartların altında olamaz.
Minimum gereklilikler
MADDE 9 – (1) Heliportların yapımı ve işletimine yönelik yapılan işlemlerde, Türkiye AIP’sinde farklılık olarak belirtilmedikçe, 5/6/1945 tarihli ve 4749 sayılı Kanunla onaylanan Uluslararası Sivil Havacılık Sözleşmesi gereğince ICAO tarafından yayımlanan Ek-14 ile bu eke ilişkin olarak yayımlanan diğer dokümanlarda belirtilen standartların altında bir uygulama yapılamaz.
Hava araçlarının uyması gereken kurallar
MADDE 10 – (1) Helikopterler için; Türkiye AIP’sinin ENR 1.2 bölümünde yer alan görerek uçuş kurallarını (VFR), ENR 1.10.1 bölümünde yer alan uçuş planlarını sunma, ENR 2.1 bölümünde yer alan VFR minima tablosu ile ilgili hususların ve esasların uygulanması zorunludur.
Havaalanlarına yapılan iniş ve kalkışlar
MADDE 11 – (1) Heliportlardan kalkış yapan helikopterlerin havaalanlarındaki pist, apron ve taksiyolu gibi güvenlik kontrollü sahalara iniş yapmaları durumunda, havaalanı işletmecisi tarafından ulusal ve uluslararası mevzuatta belirtilen tüm güvenlik önlemlerinin alınması ve Genel Müdürlükçe bu konuda oluşturulan tüm düzenlemelere uyulması zorunludur. Zorunlu haller dışında, iniş ve/veya kalkışların havaalanlarının kara tarafında bulunan heliportlara yapılması gereklidir.

Ruhsat geçerliliği
MADDE 12 – (1) Heliport işletmecisi heliport işletme ruhsatı hamilidir. Verilen ruhsat 2920 sayılı Türk Sivil Havacılık Kanunu, bu Yönetmelik ve ICAO tarafından yayımlanan       Ek-14 ile bu eke ilişkin olarak yayımlanan diğer dokümanlarda belirtilen prosedürlere uyulması kaydıyla geçerlidir. Ruhsat başkasına devredilemez; ruhsat şartları sağlandığı, iade edilmediği, geri alınmadığı veya iptal edilmediği sürece ve 13 üncü maddede belirtilen hizmet tarifesi ile belirlenecek süreler dahilinde gerekli temdit işlemlerinin yapılması halinde ve ruhsatta belirtilebilecek şartlar dahilinde geçerlidir.
(2) Heliport işletme ruhsatının verildiği tarihten sonra, heliport çevresindeki imar düzenlemelerinde değişiklik olması ya da heliport çevresinde yeni yapılaşmaların planlanması ve bu değişiklikler ile planlamaların 8 inci madde dahilinde Bakanlık ve/veya Genel Müdürlükçe konulan inşaat sınırlamalarını ihlal edeceğinin ve/veya ettiğinin tespiti halinde, uçuş emniyetinin tehlikeye atılmamasını teminen verilen ruhsat iptal edilebilir.
(3) Bu maddenin ikinci fıkrasında belirtilen imar değişikliklerinin ve/veya yeni yapılaşmaların heliportun iniş ve/veya kalkış güzergâhlarının değiştirilmesi ya da heliport işletim kriterlerinde yapılacak başka değişiklikler sonucu uçuş emniyetini tehlikeye düşürmeyeceğinin Genel Müdürlükçe tespit edilmesi halinde, yapılacak yeni düzenlemeler sonucunda işletme ruhsatı geçerliliği devam eder.
Ücretler
MADDE 13 – (1) Genel Müdürlükçe bu Yönetmelik kapsamında verilecek olan  izin belgeleri, onay belgeleri ve ruhsatlar ile temditlere ait ücretler ve temdit süreleri Genel Müdürlük tarafından yayımlanan ilgili hizmet tarifesiyle belirlenir.
(2) Heliport işletme ruhsatlarına ilişkin ücretlerin belirlenmesinde, heliportun ticari faaliyetler, kamu yararı ve özel amaçlar gibi kullanım ve işletim amaçları dikkate alınır.
(3) (Mülga:RG-6/10/2012-28433)
Eğitim
MADDE 14 – (1) Heliport işletmecisinin, heliportta hizmet veren kişilerin gerekli eğitimlerini almalarını sağlaması zorunludur. Bu eğitimlerin neler olduğu Genel Müdürlük tarafından alt düzenlemeler ile belirlenir.
(2) Eğitimlerin alınacağı yurtiçindeki kurum ve kuruluşların Genel Müdürlük tarafından yetkilendirilmiş olması zorunludur.
Ücret tarifeleri
MADDE 15 – (1) Ticari olarak işletilecek heliportların kullanılması, tesislerinden faydalanılması ve verilen hizmetler karşılığında alınacak ücretler 2920 sayılı Türk Sivil Havacılık Kanununun 37 nci maddesi gereğince işletmeci tarafından hazırlanacak tarifelerle saptanır.
a) Ücret tarifeleri, Bakanlığın onayını almadan ve en az on beş gün önceden üçüncü şahıslara duyurulmadan yürürlüğe konamaz.
b) Heliport işletmecisi, bu maddede belirtilen ücretleri belirlemeden önce, heliport ücretleri konusunda ICAO tarafından yayımlanan Doküman 9082 ve Doküman 9161 gereğince heliport kullanıcılarını bilgilendirir.
(2) Ücret tarifelerinin Bakanlığın onayının alınmasını müteakip 16 ncı maddede belirtilen Heliport İşletme Talimatı içerisinde veya ekinde yer alması zorunludur.
İşletme talimatları
MADDE 16 – (1) Heliport işletmecisi, hizmetlerinin bu Yönetmelik hükümleri çerçevesinde ve uluslararası standartlarda yürütülmesi için aşağıda belirtilen talimat ve planları hazırlamak ve 23 üncü maddede belirtilen işletme ruhsatı başvurusu sırasında Genel Müdürlüğe sunmak zorundadır.
a) Heliport İşletme Talimatı
b) Heliport Kurtarma ve Yangınla Mücadele Talimatı
c) Heliport Güvenlik Planı
ç) Heliport Acil Durum Planı
(2) Heliport işletmecisi bu talimat ve planlarda belirtilen hususlar çerçevesinde işletim faaliyetini sürdürmek zorundadır. Heliport işletmecisi, işletme süresi içerisinde bu talimat ve planlarda değişiklik yapabilir; ancak değişikliklerin yürürlüğe konulması için Genel Müdürlüğün uygun görüşünün alınması zorunludur.
(3) Ticari olarak heliport işletilmesi durumunda ücret tarifesi heliport işletmecisi tarafından hazırlanır ve Bakanlığın onayına sunulur.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Heliportların Sınıflandırılması
Büyük heliport
MADDE 17 – (1) Büyük heliport; içerisinde helikopterlerin bakım, yakıt ve diğer ihtiyaçlarının karşılanmasına, uzun süreli park etmelerine, yük ve yolcu indirilip bindirilmesine elverişli tesisleri bulunan heliporttur.
Küçük heliport (Heliped)
MADDE 18 – (1) Küçük heliport (Heliped); Helikopterleri kullanan pilotların aletsiz ve görerek uçuş kuralları (VFR) dahilinde iniş ve kalkış yapabildikleri, basit teknik yapılar dışında önemli üstyapı tesisleri bulunmayan heliporttur.
(2) Bu heliportlara yapılacak iniş ve kalkışlar helikopter işletmecisi ve kaptan pilotun yetki ve sorumluluğundadır.
Helidek
MADDE 19 – (1) Helidek; deniz, göl gibi su üzerindeki yapılar üzerine yerleştirilmiş yüzen veya sabit heliporttur.
(2) Bu heliportlara yapılacak iniş ve kalkışlar helikopter işletmecisi ve kaptan pilotun yetki ve sorumluluğundadır.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Heliportların Yapımı
Yapım izni başvurusu
MADDE 20 – (1) Heliport yapımcısı, bu Yönetmeliğin ekinde yer alan Ek-1 sayılı Heliport Yapımı Başvuru Formunu, formda belirtilen bilgi ve belgeleri tamamlayarak eksiksiz olarak Genel Müdürlüğe sunar.
(2) Helidek için başvuru yapılıyor ise, heliport yapımcısı (Değişik ibare:RG-6/10/2012-28433) Çevre ve Şehircilik Bakanlığının, 17/7/2008 tarihli ve 26939 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Çevresel Etki Değerlendirmesi Yönetmeliği kapsamındaki uygun görüş yazısını alarak başvuru dosyası ile birlikte Genel Müdürlüğe sunmak zorundadır.
(3) Yapım izni başvurusu için gerekli olan bilgi ve belgeler, başvuru sahibi adına Genel Müdürlükçe yetkilendirilmiş kurum ve/veya kuruluşlarca hazırlanarak Genel Müdürlüğe sunulabilir.

Yapım izni başvurusunun incelenmesi
MADDE 21 – (1) Heliport yapımcısı tarafından sunulan ve 20 nci maddede belirtilen yapım izin başvurusu, Genel Müdürlük tarafından Genelkurmay Başkanlığı ile heliportun bulunduğu yerin mülki idare amirliği ve heliportun bulunduğu yerdeki ilgili belediyelerin olumlu mütalaasının alınmasını, heliportun hava sahası etüt çalışması ile ilgili sivil ve askeri kurumların görüşünün alınmasını ve yerinde yapılacak denetimi müteakip en geç otuz gün içerisinde değerlendirilir. İmar düzenlemeleri bakımından diğer başka mevzuat ile plan yapma yetkisinin belediyeler yerine başka kurum ve/veya kuruluşlarda olduğu yerlerde bu kurum ve/veya kuruluşların olumlu mütalaası alınır. Genel Müdürlük gerek gördüğü hallerde diğer kamu kurum ve kuruluşlarının da görüşünü alır.
(2) Sivil hava ulaşımına açık havaalanlarının sınırları dahilinde yapılacak olan heliportlar için bu maddenin birinci fıkrasında belirtilen kurumların görüşünün alınması zorunlu değildir. Ancak, havaalanının konumu, statüsü ve işletim şartları açısından gerekli olması halinde Genel Müdürlük bu maddede belirtilen kurumların görüşünü alır.
(3) Değerlendirme sonucunun olumlu olması halinde Genel Müdürlük tarafından heliport yapım izni verilir.
Heliport yapımının denetimi
MADDE 22 – (1) Heliport yapımının; bu Yönetmelikte belirtilen standartlara uygunluğu Genel Müdürlükçe ve/veya (Değişik ibare:RG-6/10/2012-28433) Altyapı Yatırımları Genel Müdürlüğünce denetlenebilir veya denetlettirilebilir.

BEŞİNCİ BÖLÜM
Heliportların İşletilmesi
İşletme ruhsatı başvurusu
MADDE 23 – (1) Heliport inşaatının tamamlanmasını müteakip heliport işletmecisi, bu Yönetmeliğin ekinde yer alan Ek-2 sayılı Heliport İşletimi Başvuru Formunu, formda belirtilen bilgi ve belgeleri tamamlayarak eksiksiz olarak Genel Müdürlüğe sunar.
(2) İşletme ruhsatı başvurusu için gerekli olan bilgi ve belgeler, başvuru sahibi adına Genel Müdürlükçe yetkilendirilmiş kurum ve/veya kuruluşlarca hazırlanarak Genel Müdürlüğe sunulabilir.

İşletme ruhsatı başvurusunun incelenmesi
MADDE 24 – (1) Heliport işletmecisi tarafından sunulan ve 23 üncü maddede belirtilen işletme ruhsatı başvurusu, Genel Müdürlük tarafından yerinde yapılacak denetimi müteakip en geç otuz gün içerisinde değerlendirilir. Genel Müdürlük gerek gördüğü hallerde diğer kamu kurum ve kuruluşlarının görüşünü alır.
(2) Değerlendirme sonucunun olumlu olması halinde Genel Müdürlük tarafından bu Yönetmeliğin ekinde yer alan Ek-3 sayılı Heliport İşletme Ruhsatı düzenlenir.
(3) Heliport işletmecisi, işletme ruhsatı almasını müteakip başvuru sırasında Genel Müdürlüğe sunmuş olduğu başvuru formunda belirttiği hususlarda ya da 16 ncı maddede belirtilen hazırlamış olduğu talimat ve planlarda değişiklik olması halinde bunu derhal Genel Müdürlüğe bildirmekle yükümlüdür. Bu bildirim, Genel Müdürlükçe uygun görülmesi halinde yürürlüğe konulur. Genel Müdürlükçe, bu değişikliklerin heliportun işletimine yönelik tehlike oluşturduğu değerlendirilir ise, değişikliğin uygun görülmediği Genel Müdürlük tarafından işletmeciye bildirilir. Bu durumda işletim faaliyetinin verilen ruhsat kapsamında sürdürülmesi esastır. Değişikliklerin heliport işletmecisi tarafından bildirilmemesi durumunda, verilen işletme ruhsatı başvuru esnasında beyan edilen hususlar esas alınarak verildiğinden, üçüncü şahıslara olabilecek tüm zararlardan heliport işletmecisi sorumludur.

ALTINCI BÖLÜM
Denetleme, Yükümlülük, Görev, Yetki ve Yaptırımlar
Heliport yapımcısı, heliport işletmecisi, heliport kullanıcıları ve havaalanı işletmecisi ile acil iniş alanı yapmak ve/veya işletmek isteyen tüzel kişilerin yükümlülükleri ve sorumlulukları (Değişik başlık:RG-6/10/2012-28433)
MADDE 25 – (1) Heliport işletmecisi, faaliyetlerini 2920 sayılı Türk Sivil Havacılık Kanunu, bu Yönetmelik ve ICAO tarafından belirlenen uluslararası standartlarda yürütmek için her türlü tedbiri almak hususunda Genel Müdürlüğe karşı sorumludur.
(2) Heliport işletmecisi, hizmetlerinin uluslararası standartlarda yürütülmesini teminen her türlü tedbiri alır ve/veya aldırır.
(3) Heliport işletmecisi, hizmetlerinin uluslararası standartlarda yürütülmesi için 16 ncı maddede belirtilen işletme talimatlarını yayımlamak zorundadır.
(4) Heliportta uçuş ve yer emniyetinin sağlanabilmesi için, heliportta uçuş veya helikopter işlemleri yürüten işletmeciler ile diğer tüm heliport kullanıcıları, uçuş ve yer emniyeti konusuyla ilgili kaza-kırım, vaka, kusur ve hataları heliport işletmecisine en kısa süre içerisinde bildirmek ve işletmeci ile işbirliği yapmak zorundadır.
(5) Heliport yapımcıları ve işletmecilerinin, 32 nci maddede belirtilen ve bu Yönetmeliğin yayımını müteakip Genel Müdürlük tarafından yürürlüğe konacak alt düzenlemelerde yer alan teknik standartları sağlaması zorunludur.
(6) Heliport işletmecisi, heliportta oluşacak her türlü aksaklıklardan ve eksikliklerden kullanıcıları haberdar etmekle yükümlüdür.
(7) Heliport işletmecisi, heliportta oluşacak hava aracı kazalarından Genel Müdürlüğü haberdar etmekle yükümlüdür.
(8) Heliport işletmecisi, heliport güvenlik önlemleri için ilgili kuruluşlarla koordine kurmak, uygulamada yardımcı olmak ve gerekli hallerde personel ve araç giriş ve çıkışlarını kontrol altına almakla yükümlüdür.
(9) (Ek:RG-6/10/2012-28433) Havaalanı işletmecisi, Genel Müdürlük tarafından yayımlanan havaalanı mânia planları sınırları içerisinde acil iniş alanı yapmak ve/veya işletmek isteyen tüzel kişilere, yapımı planlanan acil iniş alanının, havaalanının işletim faaliyetlerine etkileri bakımından değerlendirmesini yaparak görüş vermekle yükümlüdür.
(10) (Ek:RG-6/10/2012-28433) Acil iniş alanı yapmak ve/veya işletmek isteyen tüzel kişiler, fiziki şartların elverdiği ölçüde 32 nci maddede belirtilen alt düzenlemelerde yer alan esaslara uyum konusunda her türlü tedbiri almak hususunda Genel Müdürlüğe karşı sorumludur.
(11) (Ek:RG-6/10/2012-28433) Acil iniş alanı yapmak ve/veya işletmek isteyen tüzel kişiler, 5 inci maddenin üçüncü fıkrasında belirtilen olumlu görüşleri almalarını müteakip en geç 15 gün içerisinde Ek-5 sayılı bildirim formunu, formda belirtilen bilgi ve belgelerle birlikte Genel Müdürlüğe sunmak ve ileride bu form üzerindeki bilgi ve belgelerde değişiklik olması halinde yeni form düzenlemek suretiyle derhal bunu Genel Müdürlüğe bildirmekle yükümlüdür.
(12) (Ek:RG-6/10/2012-28433) Acil iniş alanı yapmaktan ve/veya işletmekten vazgeçen tüzel kişiler, bu durumu Genel Müdürlüğe derhal bildirmekle yükümlüdür.
Sivil Havacılık Genel Müdürlüğünün yükümlülükleri
MADDE 26 – (1) Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü’nün yükümlülükleri şunlardır:
a) Tüzel kişilerin heliport inşa etmesi ve işletmesine Genelkurmay Başkanlığının ve ilgili diğer kurum ve/veya kuruluşların olumlu mütalaasını müteakip bu Yönetmelikte belirtilen şartların sağlanması halinde izin vermek,
b) (Değişik:RG-6/10/2012-28433) Heliportlarda uygulanacak standart ve teknik esasları belirlemek ve uygulatmak, heliport mânia planlarını onaylamak ve uygulamaya konmasını sağlamak,
c) Bu Yönetmelikte belirtilen şartların sağlanması halinde heliport yapım izinleri ve heliport işletme ruhsatlarını düzenlemek,
ç) Heliportun kullanılmasına gerekli hallerde kısıtlama koymak, kullanılma esas ve usullerini değiştirmek, gerektiğinde iptal etmek.
Altyapı Yatırımları Genel Müdürlüğünün yükümlülükleri (Değişik ibare:RG-6/10/2012-28433)
MADDE 27 – (1) (Değişik ibare:RG-6/10/2012-28433) Altyapı Yatırımları Genel Müdürlüğünün yükümlülükleri şunlardır:
a) Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü tarafından inşa edilmesi öngörülen heliportlar (Değişik ibare:RG-6/10/2012-28433) 655 sayılı Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname çerçevesinde heliportların etüt, proje, inşaat, onarım ve kamulaştırma faaliyetlerinin yürütülmesinde 32 nci maddede belirtilen alt düzenlemelerde yer alan standartlar ile ICAO tarafından yayımlanan Ek 14 ile bu eke ilişkin olarak yayımlanan diğer dokümanlarda belirlenen kriter ve teknik esaslar çerçevesinde teknik destek sağlamak ve büyük heliportlar için hazırlanan proje, keşif ve şartnameleri onamak, inşaat faaliyetlerini denetlemek ve sonuçlarını Genel Müdürlüğe bildirmek.
Mülki idare amirliklerinin yükümlülükleri
MADDE  28 – (1) Mülki İdare Amirliklerinin yükümlülükleri şunlardır:
a) (Değişik:RG-6/10/2012-28433) Sınırları içinde inşa edilecek heliportlara ilişkin, Genel Müdürlüğe başvuru yapılan heliportların çevresel etkileri ve yerleşim alanlarında oluşacak gürültünün Çevresel Gürültünün Değerlendirilmesi ve Yönetimi Yönetmeliğindeki standartlara uygunluğu ile güvenlik bakımından değerlendirmesini yaparak Genel Müdürlüğe görüş vermek,
b) Gerekli görülen hallerde heliportun güvenliğini sağlamak için ilgili kuruluşların üniteleri ile koordineyi sağlamak,
c) Heliportun kurtarma ve yangınla mücadele talimatı ile güvenlik ve acil durum planlarının öngördüğü tedbir ve destekler için mevcut bütün imkanların kullanılmasını sağlamak,
ç) Genel Müdürlükçe onaylanan heliport mania planlarına aykırı uygulamaların tespiti halinde 2920 sayılı Türk Sivil Havacılık Kanununun 47 nci maddesinde belirtilen görevleri yerine getirmek.
d) (Ek:RG-6/10/2012-28433) Sınırları içinde inşa edilecek acil iniş alanlarının çevresel etkileri ve yerleşim alanlarında oluşacak gürültünün Çevresel Gürültünün Değerlendirilmesi ve Yönetimi Yönetmeliğindeki standartlara uygunluğu ile güvenlik bakımından değerlendirmesini yaparak acil iniş alanı yapmak ve/veya işletmek isteyen tüzel kişilere görüş vermek.>

Belediye başkanlıklarının yükümlülükleri
MADDE 29 – (1) Belediye Başkanlıklarının yükümlülükleri şunlardır:
a) (Değişik:RG-6/10/2012-28433) Sınırları içinde inşa edilecek heliportlara ilişkin, Genel Müdürlüğe başvuru yapılan heliportların Çevresel Gürültünün Değerlendirilmesi ve Yönetimi Yönetmeliği çerçevesinde çevresel etkiler ve yerleşim alanlarında oluşacak gürültü ile heliport çevresindeki yapılaşma yüksekliklerine yönelik mânia kriterleri de dikkate alınarak, imar planlarına göre değerlendirmesini yaparak Genel Müdürlüğe görüş vermek,
b) Mevcut ve/veya hazırlanacak imar planlarını göz önünde bulundurarak Genel Müdürlükçe onaylanan heliport mania planlarının gereklerini yapmak,
c) Heliportun inşasından sonra oluşacak maniaları Genel Müdürlüğe ve Mülki İdare Amirliklerine bildirmek ve Bakanlık ve/veya Genel Müdürlükçe gerek görüldüğü şekilde işaretlenmelerini ve/veya ışıklandırılmalarını sağlamak ya da kaldırılmaları gerekiyorsa 2920 sayılı Türk Sivil Havacılık Kanununun 47 nci maddesi hükümlerinin uygulanması için Mülki İdare Amirliklerini bilgilendirmek.
ç) (Ek:RG-6/10/2012-28433) Sınırları içinde inşa edilecek acil iniş alanlarının yapımına 5 inci maddede belirtilen ilgili kurum ve/veya kuruluşların görüşlerini de dikkate alarak 3194 sayılı İmar Kanunu hükümleri kapsamında izin vermek.
(2) (Ek:RG-6/10/2012-28433) İmar düzenlemeleri bakımından diğer mevzuat ile plan yapma yetkisinin belediyeler yerine başka kurum ve/veya kuruluşlarda olduğu yerlerde belediyelerin birinci fıkrada belirtilen yükümlülükleri, ilgili mevzuat hükümleri çerçevesinde bu kurum ve/veya kuruluşlarca yerine getirilir.
Denetleme ve yaptırımlar
MADDE 30 – (1) Heliport işletmecileri Genel Müdürlük tarafından denetlenir veya denetlettirilir. Yapılan denetimlerde 2920 sayılı Türk Sivil Havacılık Kanunu ve bu Kanuna ilişkin olarak yayımlanan yönetmelikler ile ICAO tarafından belirlenen uluslararası standartlara aykırı durumların tespit edilmesi halinde heliport geçici veya devamlı olarak kapatılır.
(2) Heliportlarda yapılacak denetimlerde görülecek kusur ve eksiklikler ve bu Yönetmelik ile ICAO kurallarına aykırı durumlar uçuş emniyetini tehlikeye düşürücü olarak bulunur ise kusur, eksiklik ve aykırılıkların söz konusu olduğu faaliyet ve buna bağlı tüm faaliyetler derhal durdurularak bu kusur, eksiklik ya da aykırılıkların giderilmesi için işletmeciye Genel Müdürlükçe kusur, eksiklik ve aykırılıkların durumuna göre en fazla altmış güne kadar uygun bir süre verilir.
(3) Yapılan denetleme sırasında uçuş emniyeti açısından tehlike oluşturmayan ancak, hizmette aksamalara neden olan kusur ve eksiklikler ve 2920 sayılı Türk Sivil Havacılık Kanunu ve bu Kanuna ilişkin yayımlanan yönetmelikler ile ICAO standartlarına aykırı durumların tespit edilmesi halinde, bu kusur, eksiklik ve aykırılıkların giderilmesi için işletmeciye Genel Müdürlükçe kusur, eksiklik ve aykırılıkların durumuna göre en fazla altmış güne kadar uygun bir süre verilir.
(4) Verilen süre içinde tespit edilen kusur, eksiklik ve aykırılıklar giderilmediği takdirde işletmeciye 2920 sayılı Türk Sivil Havacılık Kanunu ve ilgili diğer mevzuatta yer alan yaptırımlar uygulanır. Takip eden denetimde mevzuata aykırı hususların giderilmediğinin tespiti durumunda ruhsat iptal edilebilir.
(5) (Değişik:RG-6/10/2012-28433) Sivil Hava Araç Kazaları Soruşturma Yönetmeliği (SHY-13) kapsamındaki haller veya doğal afetlerde kurtarma ve tahliye hizmetleri istisna olmak üzere, 31 inci maddede belirtilen taahhütname formunun doldurulup Genel Müdürlüğe ve Hava Seyrüsefer Hizmet Sağlayıcı Kuruluşa sunulmadan iniş ve/veya kalkış yapıldığının tespit edilmesi halinde 2920 sayılı Türk Sivil Havacılık Kanunu ile diğer ilgili mevzuata göre işlem yapılır.
(6) (Değişik:RG-6/10/2012-28433) Acil iniş alanlarının kullanımının ilgili mevzuat gereği uygun olmadığının ya da sakıncalar yarattığının ilgili mülki idare amirliği, belediye ya da diğer ilgili kurum ve kuruluşlarca Genel Müdürlüğe bildirilmesi halinde Genel Müdürlükçe yapılacak incelemeler sonucunda bu alanların kullanımına kısıtlama getirilebilir.
(7) (Ek:RG-6/10/2012-28433) 31 inci maddede belirtilen taahhütname formunun doldurulup Genel Müdürlüğe ve Hava Seyrüsefer Hizmet Sağlayıcı Kuruluşa sunulmuş ya da sunulmamış olmasına bakılmaksızın Genel Müdürlükçe ruhsatlandırılmış heliportlar ve havaalanları dışındaki yerlere yapılan tüm iniş ve/veya kalkışlarda uçuş, can ve mal emniyetinin tehlikeye sokulduğunun ya da bu Yönetmelik hükümlerine veya çevresel gürültü ve güvenlik gibi konularda ilgili diğer mevzuat hükümlerine aykırı durumların ilgili mülki idare amirliği, belediye ya da diğer ilgili kurum ve kuruluşlarca tespit edilerek Genel Müdürlüğe bildirilmesi halinde Genel Müdürlükçe yapılacak incelemeler sonucunda 2920 sayılı Türk Sivil Havacılık Kanunu ile diğer ilgili mevzuata göre işlem yapılır ve bu alanların kullanımına kısıtlama getirilebilir.
(8) (Ek:RG-6/10/2012-28433) Heliport yapımcısı, heliport işletmecisi, heliport kullanıcıları ve havaalanı işletmecisi ile acil iniş alanı yapmak ve/veya işletmek isteyen tüzel kişilerin heliport ve/veya acil iniş alanı yapım ve işletimine yönelik yapmış olduğu faaliyetlerde bu Yönetmelikte belirtilen hükümlere aykırı durumların tespit edilmesi halinde 2920 sayılı Türk Sivil Havacılık Kanunu ile diğer ilgili mevzuata göre işlem yapılır ve heliportların ve/veya acil iniş alanlarının kullanımına kısıtlama getirilebilir.

YEDİNCİ BÖLÜM
Çeşitli ve Son Hükümler
Taahhütname kapsamındaki kalkış ve inişler
MADDE 31 – (1) (Değişik:RG-6/10/2012-28433) Helikopter işletmecileri tarafından bu Yönetmeliğin ekinde yer alan Ek-4 sayılı taahhütname formunun doldurulup Genel Müdürlüğe ve Hava Seyrüsefer Hizmet Sağlayıcı Kuruluşa sunulması halinde, taahhütname sunan işletmecilerin envanterindeki helikopterler Genel Müdürlükçe ruhsatlandırılmış heliportlar ve havaalanları dışındaki yerlere, 6 ncı maddede belirtilen hükümler kapsamında iniş ve/veya kalkış yapabilirler.
(2) (Değişik:RG-6/10/2012-28433) Taahhütname formundaki bilgilerde herhangi bir değişiklik olması halinde, yeniden doldurularak sunulması zorunludur. Aksi takdirde mevcut taahhütnamenin geçerliliği sona erer.
(3) Sivil Hava Araç Kazaları Soruşturma Yönetmeliği (SHY-13) kapsamındaki haller ile doğal afetlerde kurtarma ve tahliye hizmetleri için yapılacak iniş ve kalkışlar için bu iznin alınmış olma şartı aranmaz.
(4) (Değişik:RG-6/10/2012-28433) Türk hava sahasında Türk tescilli ve/veya wet lease anlaşması kapsamında Genel Müdürlükçe ruhsatlandırılmış heliportlar ve havaalanları dışındaki yerlere Sivil Hava Araç Kazaları Soruşturma Yönetmeliği (SHY-13) kapsamındaki haller ile doğal afetlerde kurtarma ve tahliye hizmetleri istisna olmak üzere iniş ve/veya kalkış yapan tüm helikopterler için bu madde kapsamındaki taahhütnamenin Genel Müdürlüğe ve Hava Seyrüsefer Hizmet Sağlayıcı Kuruluşa sunulması zorunludur.
(5) Bu madde kapsamında verilecek taahhütnamelerin, her bir helikopter için işletmeci tarafından ayrı ayrı sunulması ve verilen taahhüt kapsamında bulunan her bir helikopterin  operasyon haricindeki zamanlarda uzun süreli konuşlanacağı bir heliportun veya havaalanının belirlenerek taahhüt formunda beyan edilmesi zorunludur.
(6) Taahhütname formunu imzalayacak olan yetkili kişi, yalnızca helikopter işletmesinde görevli kalite müdürü, uçuş işletme müdürü ve benzeri sorumlu müdürlerden biri olabilir.
(7) (Mülga:RG-6/10/2012-28433)
(8) (Mülga:RG-6/10/2012-28433)
(9) (Mülga:RG-6/10/2012-28433)
(10) Taahhütname kapsamında yapılacak olan kalkış ve/veya inişler için kullanılacak yerlerin, uçuşu gerçekleştirecek şirket veya kuruluş tarafından önceden yerden incelenmesi ve gerekli emniyet ve güvenlik tedbirlerinin şirket veya kuruluş tarafından alınması zorunludur. Bu yerlere yapılacak iniş ve/veya kalkışlar için uçuşu gerçekleştirecek şirket veya kuruluş tarafından ilgili yerel yönetimlerin izninin alınmış olması da zorunludur. Devlet Hava Meydanları İşletmesi Genel Müdürlüğü tarafından yapılan hava seyrüsefer cihazlarının kontrolü amaçlı uçuşlar, Orman Bakanlığının yangınla mücadele kapsamındaki uçuşları ile hava ambulans amaçlı uçuşlar bu fıkrada belirtilen uygulamanın dışında olup, uçuşlar kaptan pilotun denetim ve sorumluluğunda icra edilir.
Teknik standartlar
MADDE 32 – (1) Heliportların yapımı ve işletilmesi ile ilgili teknik standartları içeren alt düzenlemeler Genel Müdürlükçe (Değişik ibare:RG-6/10/2012-28433) Altyapı Yatırımları Genel Müdürlüğü ile koordineli bir şekilde  hazırlanır ve Genel Müdürün onayı ile yürürlüğe girer.
Yürürlükten kaldırılan yönetmelik
MADDE 33 –  (1) 1/7/1988 tarih ve 19859 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Heliport Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.
Geçiş süreci
GEÇİCİ MADDE 1 – (Başlığı ile birlikte değişik:RG-6/10/2012-28433)
(1) Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren en geç 3 ay içerisinde, 23/01/2009 tarihli ve 27119 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Heliport Yapım ve İşletim Yönetmeliği kapsamında kamu kurum ve/veya kuruluşları tarafından Genel Müdürlüğe heliport yapım izni ve/veya heliport işletme ruhsatı başvurusu yapılmış ve işlemi neticelenmemiş başvurulara ait olan yerlerin kullanım amacının (acil iniş alanı veya heliport) yazılı olarak Genel Müdürlüğe bildirilmemesi halinde, heliport yapım izni ve/veya heliport işletme ruhsatı için yapılmış olan başvurular herhangi bir işleme gerek kalmaksızın iptal olur.
Yürürlük
MADDE 34 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 35 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Sivil Havacılık Genel Müdürü yürütür.
(1) 6/10/2012 tarihli ve 28433 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Yönetmelik değişikliği ile 4 üncü maddesinin birinci fıkrasına (d) bendi eklenmiş ve diğer bentler buna göre teselsül ettirilmiştir.
EK-1 (Değişik:RG-6/10/2012-28433)

gtin barkod başvurusu nasıl yapılır

gtin barkod başvurusu nasıl yapılır

Küçük Ticari ürünlerin barkod numaralandırılması süreci ve ilgili kurumlar başvuru süreci ve barkod oluşturma prosedürü nasıldır. gerekli işlemler ve evraklar nereldir konu içerikli yazımız ve daha fazla detay edinmeniz için kaynak web sitesi linki aşağıda bilginize sunulmuştur.

GTIN-8: Küçük Ticari Ürünlerin Numaralandırılması
GTIN-8 numaraları, ürün paketinin üzerinde GTIN-13 numarası ve EAN-13 barkodunun basılması için yeterli yer olmadığı durumlarda her bir ürün için ayrı olarak GS1 Türkiye tarafından tahsis edilmektedir.
GTIN-8 numarası, barkodun basılacağı paketin toplam alanı EAN-13 barkodu sığmayacak kadar küçükse kullanılır. Firmalar, GTIN-8 numarasını edinmek için ürünün ambalaj örneği ile birlikte doğrudan GS1 Türkiye’ye başvurmalıdırlar.
GS1 Türkiye, ancak aşağıdaki durumlardan biri gerçekleşiyorsa ürüne GTIN-8 numarası tahsis eder:
Ürün paketinin toplam alanı 80 cm²’den küçük ise
Basılı etiket yüzeyinin alanı 40 cm²’den küçük ise
Silindir kaplar için, kabın çapı 30 mm’den küçük ise
8 basamaktan oluşan GTIN-8 numarasının barkodu, EAN-8 barkod alfabesi kullanılarak basılır.

Bilgi Kaynak : http://gs1.tobb.org.tr/icerik_goster.php?Id=6

GTIN-8 Atanmasında GS1 Firma Önekleri kullanılamaz. Firma her bir ürünü için ayrı bir GTIN-8 numarası almak durumundadır. GS1 Türkiye her bir ürüne 7 basamaklı bir ürün numarası gönderir. Firma da Kontrol Basamağı olan 8. basamağı hesaplayarak GTIN-8 oluşturur. Bir başka deyişle, GTIN-8 numaraları ürün için hazır şekilde gönderilir. Numaranın hiçbir bölümünü GS1 Üyesi Firma tanımlamaz.
GTIN-8 tanımlama numaraları EAN-8 barkod alfabesi kullanılarak basılır.

gtin barkod başvurusu için gerekli belgeler

GS1 Sistemi (Barkod) Üyelik Başvurusu İçin Gerekli Evraklar:
1. Başvuru Formu (Ek-1): Okunaklı ve eksiksiz olarakdoldurulmalıdır.
2. Taahhütname (Ek-2): Firma yetkilisince imzalanarak notereonaylatılmalıdır.
3. Faaliyet Belgesi: Firmanın Ticaret Odası/Sanayi Odası/Ticaret ve Sanayi Odası veya Esnaf Odasına
(TESK) kayıtlı olduğunu gösterir belgenin aslı başvuruya eklenmelidir.
4. Gelir Tablosu: Başvuruda bulunulan yıldan bir yıl öncesine ait Kurumlar Vergi Beyannamesi olmalı ve
firmanın muhasebecisine ya da mali müşavirine onaylatılmalıdır.
Firma başvuru yaptığı yıl içinde kurulmuş ise gelir tablosu yerine kuruluş ilanının yer aldığı Ticaret Sicili
Gazetesini göndermelidir.
5. Sisteme Giriş Ücreti Banka Dekontu: Firma gelir tablosundaki cirosuna ve ürün çeşidi sayısına göre
Tablo-1’de uygun olan sisteme giriş ücretini Tablo-2’de gösterilen bankahesap numarasına yatırmalıdır.
Firma başvuru yaptığı yıl içinde kurulmuş ise, ürün çeşidi sayısına göre Tablo-1’deki F kategorisinde
gösterilen sisteme giriş ücretini yatırmalıdır.

Barkod başvurusu nereye yapılır?

Barkod başvurusu nereye yapılır?

Elektronik Barkot Başvurusu uygulama işlemleri ve GS1 Barkot Başvurusu nasıl alınır nerelere başvuru yapmak lazım ve hangi kurumlara üye olmak lazım barkod alımı ve uygulama prosedür konusunda bilgiler.

EAN kodu Türkiye’de, Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği (TOBB) bünyesine bağlı bulunam Milli Mal Numaralama Merkezi tarafından verilmektedir.
EAN-UCC sistemini kullanmak isteyen üretici, ithalatçı, ihracatçı ve dağıtıcı firmalar MMNM ye başvurarak üye olmak zorundadırlar. MMNM üye olan firmalara bir EAN-UCC firma numarası verir. Bu numara sadece o firmaya aittir ve onun tarafından kullanılır.
Üye olmak için gerekli başvuru belgeleri ve ücret bilgileri Milli Mal Numaralama Merkezi’ nden öğrenilebilir.
Türkiye’de uygulanan barkod standardı EAN13 tür ve özellikleri aşağıdaki şekildedir.

Ülke Kodu Firma Kodu Ürün Kodu Kontrol Hanesi
3 hane 4 hane (değişebilir) 5 hane (değişebilir) 1 hane
Örnek:
869 9567 90009 4

Örnekte de görüldüğü gibi ilk üç hane ülke kodudur. Türkiye’nin ülke kodu 869 dur.
Ülke kodundan sonra gelen 4 hanelik bölüm firma kodu olarak ayrılmıştır. Firma kodu 4 hane olmak zorunda değildir. Ürün çeşidine göre hane sayısı değişebilir. Bu numara Milli Mal Numaralama Merkezi (MMNM) tarafından üretici veya satıcı firmalara verilen numaradır. Bu numarayı başka hiç bir firma kullanamaz.

Daha sonra gelen 5 hane üretici firma tarafından ürüne verilen numaradır. Ürün kodu hane sayısıda ürün çeşidine göre artabilir veya azalabilir. Üretici firma bu beş haneyi istediği gibi kullanabilir. Sadece ilaç sektöründe ilk iki numara sağlık Bakanlığı tarafından belirlenmiş olup ilacın ambalaj şeklini belirtir (hap, şurup, toz gibi).
5 hanelik ürün kodu, üretici firma tarafından özgürce kullanılabilmesine rağmen kodlar bir kural çerçevesinde verilmelidir.
Son rakam kontrol hanesidir. İlk 12 rakamın doğru okunup okunmadığını kontrol eder. Diğer 12 rakamdan hesaplanır.

Barkod başvurusu için gerekli evraklar.

GS1 Sistemi (Barkod) Üyelik Başvurusu İçin Gerekli Evraklar:
1. Başvuru Formu (Ek-1): Okunaklı ve eksiksiz olarakdoldurulmalıdır.
2. Taahhütname (Ek-2): Firma yetkilisince imzalanarak notereonaylatılmalıdır.
3. Faaliyet Belgesi: Firmanın Ticaret Odası/Sanayi Odası/Ticaret ve Sanayi Odası veya Esnaf Odasına
(TESK) kayıtlı olduğunu gösterir belgenin aslı başvuruya eklenmelidir.
4. Gelir Tablosu: Başvuruda bulunulan yıldan bir yıl öncesine ait Kurumlar Vergi Beyannamesi olmalı ve
firmanın muhasebecisine ya da mali müşavirine onaylatılmalıdır.
Firma başvuru yaptığı yıl içinde kurulmuş ise gelir tablosu yerine kuruluş ilanının yer aldığı Ticaret Sicili
Gazetesini göndermelidir.
5. Sisteme Giriş Ücreti Banka Dekontu: Firma gelir tablosundaki cirosuna ve ürün çeşidi sayısına göre
Tablo-1’de uygun olan sisteme giriş ücretini Tablo-2’de gösterilen bankahesap numarasına yatırmalıdır.
Firma başvuru yaptığı yıl içinde kurulmuş ise, ürün çeşidi sayısına göre Tablo-1’deki F kategorisinde
gösterilen sisteme giriş ücretini yatırmalıdır.

Dts Kontrol belgesi nasıl alınır

ithalata konu malın cinsine göre tabi olduğu bakanlıklardan, ithalatı gerçekleştirebilmek için alınması gereken İthalatta Dts kontrol belgesi yalnızca tüzel kişiler tarafından alınabilecek izin belgesidir.

Dts Kontrol belgesi nasıl alınır
Dts Kontrol belgesi nasıl alınır

Dts Kontrol belgesi nasıl alınır

Bu yazımızda sırası ile Tarım Ürünlerinin bazılarının ihracatında ticari kalite denetimi tebliğini bilginize sunacağız.
Ayrıca İthalatta Dts kontrol belgesi; ithalata konu malın cinsine göre tabi olduğu bakanlıklardan, ithalatı gerçekleştirebilmek için alınması gereken ve yalnızca tüzel kişiler tarafından alınabilecek izin belgesidir.   Dts Kontrol belgesi ilgili ürünün tanımına göre ilgili Bakanlıklar tarafından verilir.
Genel Olarak İhracat ve İthalatta Düzenlenen Dts kontrol belgeleri
İthalatta veya İhracatta düzenlenen kontrol belgesi : ilgili mevzuat çerçevesinde, yetkili kamu kurum ve kuruluşunca düzenlenen ve ithalat veya ihracat aşamasında bir ürünün ilgili teknik düzenlemesine veya standardına uygunluğunu gösteren belgedir.
İthalatta Kontrolü Dış Ticarette Standardizasyon Denetmenleri Tarafından Yapılan Tarım Ürünlerine dair DTS Tebliği kapsamında standardı ithalatta zorunlu uygulamada bulunan tarım ürünleri için ilgili Dış Ticarette Standardizasyon Denetmenleri Grup Başkanlığı tarafından düzenlenen Dts kontrol belgesidir.
Sağlık Bakanlığının Denetimine Tabi Ürünlerin İthalatında ise Dts Tebliği kapsamında yer alan maddeler için Sağlık Bakanlığı tarafından düzenlenen Dts kontrol belgesidir.
Tarım ve Köyişleri Bakanlığının Denetimine Tabi Ürünlerin İthalatın da ise DTS Tebliği kapsamında yer alan maddeler için Tarım ve Köyişleri Bakanlığı tarafından düzenlenen Dts kontrol belgesidir.
Çevrenin Korunması Yönünden Kontrol Altında Tutulan Atıkların, Kimyasalların, Yakıtların İthalatında ise DTS Tebliği kapsamındaki maddelerin ithalatında Çevre ve Orman Bakanlığı tarafından yapılan kontroller sonucunda verilen Kontrol Belgesi veya Uygunluk Belgesidir.
Dts kontrol belgesi ilgili gümrük idarelerince ithalat aşamasında istenilmektedir.

Sırası ile bu konuları ele aldığımız yazılarımız ve ilgili tebliğler aşağıda bilginize sunulmuştur.

Dts kontrol belgesi nasıl alınır gerekli evraklar

BAZI TARIM ÜRÜNLERİNİN İHRACATTA TİCARİ KALİTE DENETİMİ TEBLİĞİ
(ÜRÜN GÜVENLİĞİ VE DENETİMİ: 2012/18)
30 Aralık 2011 CUMA Resmî Gazete Sayı : 28158 (3. Mükerrer)
TEBLİĞ
Ekonomi Bakanlığından:
BAZI TARIM ÜRÜNLERİNİN İHRACATTA TİCARİ KALİTE DENETİMİ TEBLİĞİ
(ÜRÜN GÜVENLİĞİ VE DENETİMİ: 2012/18)
Amaç
MADDE 1 – (1) Bu Tebliğin amacı, ihracatında zorunlu standart ve kalite kontrolleri yapılan ve Ek-1’de yer alan ürünlerin ilgili standarda ticari kalite yönünden uygunluğunun risk esaslı olarak denetlenmesine ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.
Kapsam
MADDE 2 – (1) Bu Tebliğ, İhracat Rejimi’ne tabi tutulmak istenen Ek-1’de yer alan ürünlerin Ek-2’de yer alan Grup Başkanlıkları tarafından yapılacak zorunlu standart ve kalite kontrollerini kapsar.
Dayanak
MADDE 3 – (1) Bu Tebliğ, 13/10/2005 tarihli ve 25965 mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 7/9/2005 tarihli ve 2005/9454 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile yürürlüğe konulan Dış Ticarette Teknik Düzenlemeler ve Standardizasyon Rejimi Kararı’nın 4 üncü maddesi ile 31/12/2003 tarihli ve 25333 sayılı Resmi Gazete’nin 3 üncü Mükerrerinde yayımlanan Dış Ticarette Teknik Düzenlemeler ve Standardizasyon Yönetmeliğinin 1 inci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4 – (1) Bu Tebliğde geçen;
a) Bakanlık: Ekonomi Bakanlığını,
b) Dış Ticarette Risk Esaslı Kontrol Sistemi (TAREKS): Ürün güvenliği ve teknik düzenlemeler mevzuatı uyarınca yapılan denetim, uygunluk ve izin işlemlerinin elektronik ortamda ve risk esaslı yerine getirilmesi amacıyla oluşturulan web tabanlı uygulamayı,
c) Fiili denetim: Fiziki muayene ve/veya laboratuar testini,
ç) Grup Başkanlıkları: Bakanlığın Bölge Müdürlüklerine bağlı Ürün Denetmenleri Grup Başkanlıklarını,
d) Risk: Tebliğ kapsamında yer alan ürünlerin ilgili ürün güvenliği ve teknik düzenlemeler mevzuatına uygun olmama olasılığını,
e) TAREKS referans numarası: TAREKS üzerinden yapılan başvuru sonucunda, ürünün ihraç edilebileceğine dair sistem tarafından oluşturulan numarayı ifade eder.
Firma tanımlaması
MADDE 5 – (1) Bu Tebliğ kapsamında yer alan ürünleri ihraç etmek isteyen firmaların, 29/12/2011 tarihli ve 28157 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 2011/53 sayılı Dış Ticarette Risk Esaslı Kontrol Sistemi Tebliği çerçevesinde TAREKS’te tanımlanması ve firma adına işlem yapacak en az bir kullanıcının yetkilendirilmiş olması gerekir.
İhracatçı başvurusu
MADDE 6 – (1) Kullanıcı Bakanlık internet sayfasındaki “E-İmza Uygulamaları” kısmında yer alan “E-İmza Uygulamalarına Giriş” bölümünü kullanarak TAREKS üzerinden ihraç partisine ilişkin verileri girerek başvurusunu yapar.
(2) Verilerin doğru, eksiksiz ve zamanında girilmesinden kullanıcı sorumludur.
Risk analizi
MADDE 7 – (1) 2011/18 sayılı İhracatta Zorunlu Standart ve Kalite Kontrollerinin Risk Esaslı Yapılması Amacıyla Firmaların Sınıflandırılmasına Dair Dış Ticarette Standardizasyon Tebliği hükümlerine istinaden sınıflandırılmış firmalar adına işlem yapan kullanıcılar tarafından TAREKS üzerinden beyan edilen bilgiler çerçevesinde, Ek-1’de yer alan ürünlerden hangilerinin fiili denetime tabi tutulacağı TAREKS aracılığıyla yapılacak risk analizine göre belirlenir.
(2) Risk analizinin esasları, firma, ürün, ürünün gönderileceği ülke ile diğer hususlara ilişkin bilgiler çerçevesinde Bakanlık Ürün Güvenliği ve Denetimi Genel Müdürlüğünce belirlenir.
(3) Risk analizi sonucunda fiili denetime tabi tutulmasına gerek görülmeyen ürünlerin ihraç edilebileceğine dair TAREKS referans numarası oluşturulur.
Fiili denetim
MADDE 8 – (1) TAREKS üzerinden gerçekleştirilen başvuru sonrasında, TAREKS aracılığıyla gerçekleştirilecek risk analizi sonucunda fiili denetime tabi tutulmasına karar verilen ürünler, Dış Ticarette Teknik Düzenlemeler ve Standardizasyon Yönetmeliği, 7/2/1967 tarihli ve 6/7677 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile kabul edilen Türk Standartlarının Uygulanması Hakkında Tüzük ve ilgili Türk Standardı’nın hükümleri çerçevesinde denetime tabi tutulur.
(2) Fiili denetim sonucunda ürünün ilgili mevzuatına uygun olduğunun belirlenmesi durumunda, TAREKS vasıtasıyla TAREKS referans numarası oluşturulur.
Kullanıcıya yapılan bildirimler
MADDE 9 – (1) Kullanıcı, denetim süreci ve sonucuna ilişkin sorgulamaları TAREKS aracılığıyla yapar.
(2) Denetim sürecine ve sonuçlarına ilişkin kullanıcıya yapılan bildirimler, 2011/53 sayılı Dış Ticarette Risk Esaslı Kontrol Sistemi Tebliğinin 6 ncı maddesi uyarınca yapılan “Yetkilendirme Başvuruları” uygulamasında beyan edilen elektronik posta adresine iletilir. Kullanıcıya ulaşmayan bildirimlerden Bakanlık sorumlu değildir.
(3) Denetim sonuçlarına yönelik itirazlar, Türk Standartlarının Uygulanması Hakkında Tüzük’ün ilgili hükümleri çerçevesinde sonuçlandırılır.
TAREKS referans numarasının gümrüklere beyanı
MADDE 10 – (1) TAREKS referans numarasının gümrük beyannamesinin ilgili hanesine firma tarafından geçerlik süresi içinde kaydedilmesi zorunludur. Aksi takdirde ürünün ihracatına izin verilmez.
(2) Referans numarası kapsamı ürüne ilişkin GTİP, firma unvanı ve miktarı gibi bilgiler ile firma tarafından gümrük beyannamesine kaydedilen bilgiler aynı olmak zorundadır.
(3) Varış ülkesinde kullanılacak olması ve/veya ihracatçının yazılı talebinin bulunması halinde, ürünün ilgili standarda uygunluğunu belirten kontrol belgesi kâğıt ortamında ilgili Grup Başkanlığınca düzenlenir.
Devir, ifraz ve ülke değişikliği
MADDE 11 – (1) Devir, ifraz ve ülke değişikliği işlemleri, TAREKS referans numarası kapsamındaki miktarı aşmamak kaydıyla, geçerlik süresi içinde TAREKS aracılığıyla gerçekleştirilir.
(2) Devir, ifraz ve ülke değişikliği işlemleri öncesinde kağıt ortamında düzenlenen Kontrol Belgesi ilgili Grup Başkanlığına derhal iade edilir ve ihracat işlemlerinde ya da başka amaçlarla kullanılamaz.
İdari yaptırımlar
MADDE 12 – (1) Bu Tebliğe aykırı hareket edenler ile yanlış ve yanıltıcı beyanda bulunanlar hakkında, 2005/9454 sayılı Dış Ticarette Teknik Düzenlemeler ve Standardizasyon Rejimi Kararı’nın ilgili hükümleri ve ilgili diğer mevzuat hükümleri uygulanır.
Tebliğde bulunmayan hususlar
MADDE 13 – (1) Bu Tebliğde bulunmayan hususlarda, Dış Ticarette Teknik Düzenlemeler ve Standardizasyon Yönetmeliği ile diğer ilgili mevzuat hükümleri uygulanır.
Yetki
MADDE 14 – (1) Bu Tebliğde yer alan hususlarla ilgili olarak uygulamaya yönelik önlemleri almaya ve gerekli düzenlemeleri yapmaya Bakanlık Ürün Güvenliği ve Denetimi Genel Müdürlüğü yetkilidir.
Yürürlükten kaldırılan tebliğ
MADDE 15 – (1) 30/1/2011 tarihli ve 27831 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 2011/21 sayılı Bazı Tarım Ürünlerinin İhracat Denetimlerinin Dış Ticaret Veri Sistemi Üzerinden Yapılmasına Dair Dış Ticarette Standardizasyon Tebliği yürürlükten kaldırılmıştır.
Yürürlük
MADDE 16 – (1) Bu Tebliğ 1/1/2012 tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 17 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Ekonomi Bakanı yürütür.

Bu yazımızda ihracatcı firmaların kontrol belgesi gerekmeyen ürünlerinin ticari kalite yeterlilik belgesi standartı mevzuatını içeren tebliğ aşağıda bilginize sunulmuştu

Dts kontrol belgesi nasıl alınır yönetmelik

TİCARİ KALİTE DENETİM YETERLİK BELGESİ VERİLMESİNDE
UYGULANACAK ESASLARA İLİŞKİN TEBLİĞ

6 Haziran 2009 CUMARTESİ Resmî Gazete Sayı : 27250
TEBLİĞ
Dış Ticaret Müsteşarlığından:
TİCARİ KALİTE DENETİM YETERLİK BELGESİ VERİLMESİNDE
UYGULANACAK ESASLARA İLİŞKİN TEBLİĞ
(TEBLİĞ NO: 2009/33)
Amaç
MADDE 1 – (1) Bu Tebliğin amacı, Dış Ticarette Teknik Düzenlemeler ve Standardizasyon Rejimi Kararı’na istinaden yayımlanan Dış Ticarette Teknik Düzenlemeler ve Standardizasyon Yönetmeliği ekinde yer alan, standardı ihracatta zorunlu uygulamada bulunan ürünlerin ihracatında, söz konusu Yönetmeliğin 9 uncu madde (a) bendi çerçevesinde gümrük idarelerince Kontrol Belgesi aranmayacak bir uygulamayı teminen imalatçı-ihracatçılara Ticari Kalite Denetim Yeterlik Belgesi verilmesine ilişkin uygulama usul ve esaslarını düzenlemektir.
Kapsam
MADDE 2 – (1) Bu Tebliğ bir örneği ekte yer alan (Ek 1), Ticari Kalite Denetim Yeterlik Belgesi verilecek standardı ihracatta zorunlu uygulamada bulunan ürünleri, bu Belgeyi alacak imalatçı-ihracatçıların taşımaları gereken asgari şartları, bu Belge sahibi imalatçı-ihracatçıların denetlenme şartları ile hak ve sorumluluklarına ilişkin düzenlemeleri kapsar.
Dayanak
MADDE 3 – (1) Bu Tebliğ 31/12/2003 tarih ve 25333 sayılı Resmî Gazete’de (3. Mükerrer) yayımlanan Dış Ticarette Teknik Düzenlemeler ve Standardizasyon Yönetmeliği’nin 1 inci maddesi ve 2 nci maddesinin (u) bendine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4 – (1) Bu Tebliğ’de geçen;
a) Müsteşarlık: Dış Ticaret Müsteşarlığı’nı,
b) Genel Müdürlük: Dış Ticarette Standardizasyon Genel Müdürlüğü’nü,
c) Bölge Müdürlüğü: Dış Ticaret Müsteşarlığı Bölge Müdürlüğü’nü,
d) Belge: Ticari Kalite Denetim Yeterlik Belgesi’ni (TKDYB),
e) İmalatçı-ihracatçı: Standardı ihracatta zorunlu uygulamada bulunan ürünlerin üretimini ve/veya işlenmesini ve ihracatını yapan firmaları,
f) Döner Sermaye İşletmesi: Dış Ticaret Müsteşarlığı Döner Sermaye İşletmesini,
g) Komisyon: İmalatçı-ihracatçıların Belge başvuruları ile Belge sahibi imalatçı-ihracatçıların işyeri, laboratuvar, kontrol ve laboratuvar elemanları ve faaliyetlerinin bu Tebliğ ile ilgili mevzuat hükümlerine uygun olup olmadığının incelenmesi için Bölge Müdürlüğü tarafından en az ikisi DTS Denetmeni olmak üzere ikiden fazla kişiden oluşturulan ekibi,
h) Grup firması: Ana ortaklığın doğrudan kendisi veya diğer grup firmaları veya iştirakleri vasıtasıyla; sermaye ve yönetim ilişkileri çerçevesinde, %50 oranından fazla hisseye veya %50 oranından fazla oy hakkına veya yönetim kurulu üyelerinin %50’sinden fazlasına sahip olduğu işletmeyi ifade eder.
Başvuru
MADDE 5 – (1) Belge başvuruları, üretim tesisinin bulunduğu ilin bağlı olduğu Bölge Müdürlüğüne yapılır. Bölge Müdürlüğünce, yapılan ön incelemenin sonucunun olumlu olması halinde, bir Komisyon oluşturulur ve söz konusu başvuru Komisyona intikal ettirilir.
Değerlendirme
MADDE 6 – (1) İmalatçı-ihracatçılara Belge verilebilmesi için firmanın;
a) Ürünü ilgili standardına göre hazırlayabileceği veya imalatını gerçekleştirebileceği tesis ve teknik donanıma sahip olduğunun,
b) Ürünle ilgili standart kontrolü yapabilecek nitelikte personel (sorumlu denetçi) istihdam ettiğinin,
c) İşletmesinde ürünle ilgili standart ve ilgili mevzuat hükümlerine göre kimyasal ve fiziksel analizlerin gerçekleştirilebileceği yeterli laboratuvar ve teçhizatı bulundurduğunun,
d) Ürünle ilgili kimyasal ve fiziksel analizleri yapabilecek nitelikte laboratuvar elemanı istihdam ettiğinin, komisyonca yerinde ve kayıtlar üzerinde yapılacak inceleme sonucu düzenlenecek değerlendirme raporu ile tespiti gereklidir.
Personel
MADDE 7 – (1) İmalatçı-ihracatçılar; dört yıllık yükseköğretim lisans programını tamamlamış olan ve Bölge Müdürlüğünce verilen eğitim sonrası yapılan sınav sonucu, ürünleri ilgili standartlarına göre denetleyebilmesine imkan sağlayan Sorumlu Denetçi Belgesi’ni (Ek 2) almaya hak kazanmış sorumlu denetçi çalıştırmak zorundadır. İlgili standardında, kimyasal ve fiziksel analiz gerektiren ürünler için firmaların, laboratuvar elemanı (ürünün özelliğine göre gıda mühendisi, ziraat mühendisi, kimya mühendisi, kimyager, veteriner veya biyolog) istihdam etmesi gerekir. Bu laboratuvar elemanı şartları uygun olması halinde sorumlu denetçi olarak da görev yapabilir.
(2) Yukarıda belirtilen eğitim şartını haiz ve başvuru tarihinde herhangi bir imalatçı-ihracatçı firmada en az 1 yıldır çalıştığını belgeleyenler ile imalatçı-ihracatçı firma sahipleri, sorumlu denetçi eğitimine doğrudan alınırlar. Herhangi bir imalatçı-ihracatçı firmada çalışmayan, ancak geçmiş yıllarda en az 1 yıl Tebliğ kapsamında bulunan ürünlerin üretimi ve/veya işlenmesi ile ihracatını yapan firmalarda çalıştığını belgeleyenler de sorumlu denetçi eğitimine alınırlar.
(3) Sorumlu denetçiler yetkili oldukları ürünlerde, firmanın farklı yerlerdeki işletmelerinde görev yapabilirler.
Laboratuvar
MADDE 8 – (1) İmalatçı-ihracatçıların Belge alabilmeleri için ilgili standardın öngördüğü analizleri yapabilecek yeterlikte laboratuvar ve teçhizata sahip olmaları gerekir.
Belge düzenleme
MADDE 9 – (1) Komisyonun olumlu raporu, Bölge Müdürlüğünün uygun görüşü üzerine Genel Müdürlük tarafından Belge düzenlenir. İmalatçı–ihracatçının Belge kapsamına yeni ürün ilave edilmesini talep etmesi durumunda, Komisyonun olumlu raporu, Bölge Müdürlüğünün uygun görüşü üzerine, Genel Müdürlük tarafından eski Belge iptal edilir, eski ve yeni ürünlerin bir arada olduğu, yeni tarihli Belge düzenlenir.
(2) Düzenlenen Belgeler 6 aylık listeler halinde Resmî Gazete’de yayımlanır.
(3) Aynı imalatçı–ihracatçının başka bir tesisinde imal ve ihraç edilen ürünler için Belge alınması, anılan tesis açısından da bu Tebliğde belirtilen şartların sağlanmasına bağlıdır.
(4) Grup firmalarınca üretimi ve/veya işlenmesi, denetimi ve ihracatı gerçekleştirilen ürünler için talepte bulunan firma adına, Belge düzenlenir.
Sorumlu Denetçi Belgesi verilmesi
MADDE 10 – (1) Bu Tebliğ’in 7 nci maddesinde belirtilen eğitimi alan ve yazılı sınavda en az 70 ve üzeri puan alarak başarılı olanlara, Bölge Müdürlüğünün uygun görüşü ile Genel Müdürlük tarafından Sorumlu Denetçi Belgesi verilir.
(2) Bölge Müdürü ve Bölge Müdür Yardımcıları ile Bölge Müdürlüğü emrinde istihdam edilen Dış Ticarette Standardizasyon Denetmenleri, Mühendis ve Kimyagerlere, emekli olmalarından sonra Bölge Müdürlüğüne müracaatları halinde, eğitim ve sınava alınmaksızın Bölge Müdürlüğünün uygun görüşü ile Genel Müdürlük tarafından Sorumlu Denetçi Belgesi verilir.
Belge süresi
MADDE 11 – (1) TKDYB’nin geçerlilik süresi 12 aydır. İmalatçı–ihracatçının, Belge’nin geçerlilik süresinin bitiminden önce yazılı olarak başvurması halinde, yapılan denetimlerin sonucuna göre, ilgili Bölge Müdürlüğünce Belge’nin geçerliliği 12 ay süre ile üç defa uzatılabilir. Üç uzatmadan sonra bu Tebliğ hükümleri çerçevesinde yeni Belge düzenlenir.
Sorumlu Denetçi Belgesi süresi
MADDE 12 – (1) Sorumlu Denetçi Belgesi’nin geçerlilik süresi 12 aydır. Sorumlu Denetçi Belgesi’nin geçerlilik süresinin bitiminden önce, sorumlu denetçi tarafından yazılı olarak başvurulması halinde, yapılan denetimlerin ve değerlendirmenin sonucuna göre, ilgili Bölge Müdürlüğünce Sorumlu Denetçi Belgesi’nin geçerliliği 12 ay süre ile üç defa uzatılabilir. Üç uzatmadan sonra bu Tebliğ hükümleri çerçevesinde yeni Sorumlu Denetçi Belgesi düzenlenir.
Gümrük işlemleri
MADDE 13 – (1) Belge sahibi imalatçı-ihracatçıların veya bu imalatçı-ihracatçılardan ihraç kaydıyla mal temin eden ihracatçıların yapacakları ihracatta, imalatçı-ihracatçıların sorumlu denetçilerince tanzim edilen bir örneği ekte yer alan Denetim Beyanı ve Belgesi’nin (Ek 3) gümrük idarelerine ibraz edilmesi halinde Kontrol Belgesi aranmaz.
İç denetim
MADDE 14 – (1) İmalatçı-ihracatçılar, Bölge Müdürlüğünce talep edilmesi halinde, Belge kapsamında ihraç edecekleri ürünlerle ilgili Denetim Beyanı ve Belgesi’ni en geç, ürün ihraç edilmek üzere nakil vasıtasına yüklenmeden önce, ilgili DTS Denetmenleri Grup Başkanlığına iletmek zorundadırlar.
(2) Sorumlu denetçiler diğer mevzuatlardaki hükümler saklı kalmak şartıyla, ilgili standart hükümlerine göre düzenlenen Denetim Beyanı ve Belgesi’ni, analiz raporlarının birer örneğini 12 ay süreyle, ilgili standart hükümlerine uygun olarak alacakları 2 takım numuneyi ise (kuru ve kurutulmuş ürünler ve yemeklik yağları) 45 gün süreyle uygun koşullarda muhafaza etmekle yükümlüdürler.
(3) İmalatçı-İhracatçı firmalar, ihraç edecekleri partilere ilişkin bilgileri, sıra numarası verilmek sureti ile kayıt altına almak (Ek 4), bu kayıtları saklamak ve aylık olarak ilgili DTS Denetmenleri Grup Başkanlığına göndermekle yükümlüdürler.
(4) Bölge Müdürlüğünün istemesi halinde, Belge kapsamında ürün ihraç eden imalatçı-ihracatçı veya ihracatçıların adı, ihraç edeceği ürün ve miktarına ilişkin bilgiler, üyesi bulunduğu İhracatçı Birliklerince verilir.
Dış denetim
MADDE 15 – (1) Belge’nin taşıması gerekli koşulların sürekliliğini temin amacıyla, imalatçı-ihracatçının işyeri, laboratuvarı, sorumlu denetçi ve laboratuvar elemanları, ilgili Bölge Müdürlüğü tarafından güven unsuruna göre belirlenecek dönemlerde, yılda iki defadan az olmamak üzere denetlenir.
(2) Bölge Müdürlüğü, sorumlu denetçi tarafından yapılan kontrollerin doğruluğunu tespit bakımından, numuneleri imalatçı–ihracatçıdan isteyerek inceleyebilir veya ihraç partisinden numune alarak denetim yapabilir.
Sorumluluk
MADDE 16 – (1) Belge’ye sahip imalatçı-ihracatçılar ile sorumlu denetçiler;
a) Belge kapsamında yer alan ihraç edilecek ürünleri, ilgili Türk standardına göre hazırlamakla,
b) Belge verilmesine esas teşkil eden koşullardaki herhangi bir değişikliği ilgili Bölge Müdürlüğüne zamanında bildirmekle,
c) İlgili Bölge Müdürlüğünce istenebilecek her türlü bilgi ve belgeyi temin etmekle,
d) Denetimle görevlendirilenlere işletmede yapacakları incelemelerde her türlü yardım ve kolaylığı sağlamakla,
e) İptal edilen veya süresi dolan Belge’nin aslını ilgili Bölge Müdürlüğüne iade etmekle,
f) Müsteşarlığın düzenleyeceği eğitim programlarına katılmak veya ilgili personelini göndermekle,
g) Belge kapsamında yer alan ürünler ile ilgili diğer mevzuat hükümlerine uymakla,
h) Belge kapsamında gerçekleştirdikleri ihracatlara ait aylık kayıtları (Ek 4), her ay ilgili DTS Denetmenleri Grup Başkanlığına bildirmekle sorumludurlar.
(2) Sorumlu denetçilerin Tebliğ hükümlerine aykırı işlemlerinden imalatçı–ihracatçılar da müştereken sorumludurlar.
Uygulanacak müeyyideler
MADDE 17 – (1) Belge’nin geçerlilik süresi içinde Bölge Müdürlüğünce yapılan denetimler sonucunda;
a) İmalatçı–ihracatçının ve sorumlu denetçinin, Tebliğ kapsamında bulunan sorumluluklarını yerine getirmediğinin,
b) İhraç edilen malın, yurtdışından standardına uygun olmaması nedeniyle geri geldiğinin,
c) İmalatçı–ihracatçının Tebliğ’in 6 ncı maddesinde belirtilen, Belge verilebilme şartlarına dair tesis ve teknik donanımını kaybettiği, gerekli laboratuvarın yeterliliğini yitirdiğinin,
d) Standart dışı ürün ihraç ettiğinin,
e) Sorumlu Denetçilerin Belge kapsamında yer almayan bir ürün için TKDYB Denetim Beyanı ve Belgesi düzenlediğinin tespiti halinde, imalatçı–ihracatçı ve/veya sorumlu denetçi, Dış Ticarette Teknik Düzenlemeler ve Standardizasyon Rejimi Kararı’nın 13 üncü maddesi (a) bendi uyarınca yazılı olarak uyarılır. Yazılı uyarının tebliği tarihinden itibaren, 7 (yedi) günden az 1 (bir) aydan çok olmamak üzere Bölge Müdürlüğünce tanınacak süre içerisinde, imalatçı–ihracatçı ve/veya sorumlu denetçinin sorumluluklarını yerine getirmemesi ile yukarıda belirtilen eylemlerini tekrarlaması halinde, TKDYB ile Sorumlu Denetçi Belgesi iptal edilmek üzere geri alınır.
(2) Bölge Müdürlüğünün TKDYB iptaline ilişkin teklifi ve imalatçı–ihracatçının savunması, sonuçlandırılmak üzere Genel Müdürlüğe bildirilir. Genel Müdürlükçe yapılan değerlendirme neticesinde, imalatçı–ihracatçının Tebliğ’de belirlenen sorumluluklarını yerine getirmediğinin anlaşılması halinde, Dış Ticarette Teknik Düzenlemeler ve Standardizasyon Rejimi Kararı’nın 13 üncü maddesi (b) bendi uyarınca işlem yapılır.
(3) Bölge Müdürlüğünün Sorumlu Denetçi Belgesi iptaline ilişkin teklifi ve sorumlu denetçinin savunması, sonuçlandırılmak üzere Genel Müdürlüğe bildirilir. Genel Müdürlükçe yapılan değerlendirme neticesinde, sorumlu denetçinin Tebliğ’de belirlenen sorumluluklarını yerine getirmediğinin anlaşılması halinde, Belgesi Genel Müdürlükçe iptal edilir.
(4) Firma, Sorumlu Denetçinin ya da laboratuvar elemanının işten ayrılması durumunda, yeni bir Sorumlu Denetçi ya da laboratuvar elemanı istihdam edeceği zamana kadar, Belgesini ilgili Bölge Müdürlüğüne teslim eder.
(5) Belge’nin geçerlilik süresi içinde Bölge Müdürlüğünün yaptığı denetimlerde, iki defa aynı ürün için yapılan analiz sonuçlarının ilgili standarda uygun çıkmaması halinde, Bölge Müdürlüğünün teklifi üzerine Genel Müdürlükçe söz konusu ürün Belge kapsamından çıkartılır, 3 aydan az olmamak üzere, 3 yıla kadar yeniden düzenlenecek Belge’ye dahil edilmez. Belge, sadece analizi yapılan ürünü kapsıyor ise Bölge Müdürlüğünün teklifi üzerine Genel Müdürlükçe, Dış Ticarette Teknik Düzenlemeler ve Standardizasyon Rejimi Kararı’nın 13 üncü maddesi (b) bendi uyarınca işlem yapılır.
Eğitim
MADDE 18 – (1) Belge sahibi imalatçı-ihracatçılar ve ürünün özelliğine göre özel eğitim verilmesi gerekli sorumlu denetçi veya diğer personel için, Bölge Müdürlüğünün veya imalatçı-ihracatçının talebi üzerine, denetimlerde yeknesaklığın sağlanmasını teminen, Bölge Müdürlüğünce veya Müsteşarlığın uygun göreceği kuruluşlarda, Bölge Müdürlüğü denetiminde/ gözetiminde uygulamalı eğitim programları düzenlenebilir.
Masraflar
MADDE 19 – (1) Belge başvurusu değerlendirme, denetim ve belgelendirme masrafları İmalatçı–ihracatçılar tarafından, Dış Ticaret Müsteşarlığı Döner Sermaye İşletmesi Merkez Müdürlüğü hesabına yatırılır.
(2) Sorumlu denetçi adaylarının eğitim, sınav ve belgelendirme masrafları da sorumlu denetçi adaylarınca, Dış Ticaret Müsteşarlığı Döner Sermaye İşletmesi Merkez Müdürlüğü hesabına yatırılır.
(3) Yukarıda yer alan hususlara ilişkin usul ve esaslar, Döner Sermaye İşletmesi Yönetim Kurulu’nca belirlenir.
Kontrol belgesi
MADDE 20 – (1) İhracatçılar, Belge kapsamında Avrupa Birliği ve OECD ülkelerine yapacakları ihracatta, Denetim Beyanı ve Belgesini bağlı bulundukları DTS Denetmenleri Grup Başkanlığına ibraz etmeleri halinde, denetim yapılmasa da Kontrol Belgesi düzenlenir.
Yetki
MADDE 21 – (1) Bu Tebliğde yer alan hususlarla ilgili olarak, uygulamaya yönelik önlemleri almaya ve gerekli düzenlemeleri yapmaya Müsteşarlık yetkilidir.
Yürürlükten kaldırılan mevzuat
MADDE 22 – (1) 12 Ağustos 2006 tarihli ve 26257 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ticari Kalite Yeterlik Belgesi Verilmesinde Uygulanacak Esaslara İlişkin Tebliğ (2006/30) yürürlükten kaldırılmıştır.
GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Bu Tebliğin yürürlüğe girdiği tarihte, Ticari Kalite Denetim Yeterlik Belgesi Verilmesinde Uygulanacak Esaslara İlişkin Tebliğ (Tebliğ No: 2006/30) kapsamında verilmiş olan Belgeler, bu Tebliğ hükümlerine tabidir.
Yürürlük
MADDE 23 – (1) Bu Tebliğ yayımlandığı tarihten 15 gün sonra yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 24 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Dış Ticaret Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yürütür.

İhracat DTS Kontrol Belgesi

Alımı süreci ve gerekli işlemler nelerdir mevzuat tebliğ bilgisi. Ayrıca;

İthalatta Dts Kontrol Belgesi işlemleri

Bu Dts belgeleri nasıl alınır ve gerekli işlemler nelerdir sürecini işleyen tebliğ ile ilgili yazımız aşağıda bilginize sunulmuştur

DIŞ TİCARETTE İTHALATI İZNE BAĞLI ÜRÜNLERİN KONTROL BELGESİ
Kontrol belgesi; ithalata konu malın cinsine göre tabi olduğu bakanlıklardan, ithalatı gerçekleştirebilmek için alınması gereken ve yalnızca tüzel kişiler tarafından alınabilecek izin belgesidir. Kontrol belgesi ilgili ürünün tanımına göre; Tarım, Sağlık ve Çevre Bakanlıkları ile Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı nezdinde İş Sağlığı ve Güvenliği Genel Müdürlüğü’nden temin edilir. Belgenin alınabilmesi için ithalatı yapılacak ürün için ilgili bakanlığın dış ticaret işlemini gerçekleştiren taraflardan (ihracatçı ve ithalatçı) istediği belgelerin ibraz edilmesiyle başvuru yapılır. Herhangi bir sorunla karşılaşılmaması için, ürünün ihracatçı tarafından çıkışı ve ithal edileceği gümrüklü sahaya girişi gerçekleşmeden kontrol belgesinin başvurusu yapılmalıdır. Başvurunun sonuçlanması 1 gün ile 1 yıl arasında değişirken, belgenin geçerlilik süresi ilgili bakanlıkça 4, 6 veya 12 ay olarak belirlenir ve bu sürenin sonunda ithalata devam edilecekse belge daha fazla kullanılamayacağı için yeni kontrol belgesine başvurulur.
Kontrol belgesi aslı ürünün gümrüklü sahaya girişi gerçekleştikten sonra, varsa diğer gerekli belgelerle beraber, gümrük müdürlüğüne ibraz edilerek ürünün ithalatı gerçekleştirilir.
Gıda, kimyasallar, kozmetik, sağlık ürünleri, hurda ve benzeri birçok ürün çeşidi için ilgili bakanlıklardan kontrol belgesi alınması gereklidir.
Genel Olarak İhracat ve İthalatta Düzenlenen Kontrol Belgeleri
Kontrol Belgesi, ilgili mevzuat çerçevesinde, yetkili kamu kurum ve kuruluşunca düzenlenen ve ithalat veya ihracat aşamasında bir ürünün ilgili teknik düzenlemesine veya standardına uygunluğunu gösteren belgedir.
İthalatta Kontrolü Dış Ticarette Standardizasyon Denetmenleri Tarafından Yapılan Tarım Ürünlerine dair DTS Tebliği kapsamında standardı ithalatta zorunlu uygulamada bulunan tarım ürünleri için ilgili Dış Ticarette Standardizasyon Denetmenleri Grup Başkanlığı tarafından düzenlenen Kontrol Belgesi,
Sağlık Bakanlığının Denetimine Tabi Ürünlerin İthalatına dair DTS Tebliği kapsamında yer alan maddeler için Sağlık Bakanlığı tarafından düzenlenen Kontrol Belgesi,
Tarım ve Köyişleri Bakanlığının Denetimine Tabi Ürünlerin İthalatına dair DTS Tebliği kapsamında yer alan maddeler için Tarım ve Köyişleri Bakanlığı tarafından düzenlenen Kontrol Belgesi,
Çevrenin Korunması Yönünden Kontrol Altında Tutulan Atıkların İthalatına dair DTS Tebliği kapsamındaki maddeler için Çevre ve Orman Bakanlığı tarafından yapılan kontroller sonucunda verilen Kontrol Belgesi ve/veya Uygunluk Belgesi,
Çevrenin Korunması Yönünden Kontrol Altında Tutulan Kimyasalların İthalatına dair DTS Tebliğ kapsamında mezkûr Bakanlıkça yapılan kontroller sonucunda düzenlenen Kimyasal Madde İthalat Belgesi ve Kontrol Belgesi,
Çevrenin Korunması Yönünden Kontrol Altında Tutulan Yakıtların İthalatına dair DTS Tebliğ kapsamındaki maddeler için, anılan Bakanlık tarafından yapılan kontroller sonucunda verilen Kontrol Belgesi,
gümrük idarelerince aranmaktadır.
Yaş meyve ve sebze, bakliyat, bitkisel yağlar, pamuk ile kuru ve kurutulmuş meyvelerden oluşan, Dış Ticarette Teknik Düzenlemeler ve Standardizasyon Yönetmeliği ekinde yer alan tarımsal ürünler, ihracatta zorunlu standart denetimine tabidir. Söz konusu maddelerin ihracatında, ihracatçı, ilgili Dış Ticarette Standardizasyon Denetmenleri Grup Başkanlığına müracaat eder. Yapılan kontroller sonucunda, mal, standardına uygun bulunduğu takdirde, gümrüklere ibraz edilmek üzere, Dış Ticarette Standardizasyon Denetmenleri Grup Başkanlığı tarafından, ihracatçıya Kontrol Belgesi verilir.
Yaş meyve ve sebze, bakliyat, bitkisel yağlar, pamuk ile kuru ve kurutulmuş meyvelerden oluşan, Dış Ticarette Teknik Düzenlemeler ve Standardizasyon Yönetmeliği ekinde (Ek.1) yer alan tarımsal ürünler, ihracatta zorunlu standart denetimine tabidir. Söz konusu maddelerin ihracatında, ihracatçı, ilgili Dış Ticarette Standardizasyon Denetmenleri Grup Başkanlığı”na müracaat eder. Yapılan kontroller sonucunda, mal, standardına uygun bulunduğu takdirde, gümrüklere ibraz edilmek üzere, Dış Ticarette Standardizasyon Denetmenleri Grup Başkanlığı tarafından, ihracatçıya Kontrol Belgesi verilir. Bu belgenin düzenlenmesinde etken faktör, geleneksel tarım ürünlerimiz ihracatında bir veya birkaç ihracatçının gerçekleştireceği olumsuz işlemlerin ve bırakacağı kötü izlenimin sektördeki tüm ihracatı etkileyen engellere dönüşmemesi için önceden tedbir alınması, geleneksel tarım ürünlerimizin dış ülkelerdeki itibarını muhafaza etmek ve istikrarlı pazarlar yaratmaktır. Nitekim geçen yıl Rusya ile yaşanan taze sebze meyve ihracatı krizi de, bu tür önlemlerin ne kadar gerekli olduğunu hatırlatmıştır.
İhracatta standardı zorunlu uygulamadaki tarımsal ürünlerin ihracında, yurt dışında iş yapan müteahhitler işçilerinin ihtiyacı olan zorunlu standart kapsamı malların ihracında kontrollerden muaf tutulmaktadır. Ayrıca, hariçte işleme yoluyla yapılacak ihracat ile Bedelsiz İhracat Tebliği kapsamında yapılan ihracatta da Kontrol Belgesi aranmamaktadır.
Bunun yanı sıra, 06/06/2009 tarih ve 27250 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren (2009/33) sayılı Ticari Kalite Denetim Yeterlik Belgesi Verilmesinde Uygulanacak Esaslara İlişkin Tebliğ ile belli şartları haiz işletmelere “Ticari Kalite Denetim Yeterlik Belgesi” verilmek suretiyle, bu işletmelerin ve bu işletmelerden ihraç kaydıyla söz konusu ürünleri temin eden firmaların ihracatta parti bazında kontrolden muaf tutulmaları sağlanmıştır.

Kreş ve gündüz bakımevi nasıl açılır

Özel Kreş ve Gündüz Bakımevleri ve Özel Çocuk Kulüpleri Kuruluş ve İşleyiş Esasları Bu tür tesislerin açılış sürecinde uyulması gereken esaslar ve bu kuruluşlarda olması gereken asgari nitelikler ve Kreş gündüz bakımevi açmak için gerekli belgeler nelerdir.

Kreş ve gündüz bakımevi nasıl açılır

Kreş ve gündüz bakımevi nasıl açılır
Kreş ve gündüz bakımevi nasıl açılır

İstanbul genelinde yeni açılacak olan özel kreş, çocuk kulübü ve gündüz bakım evi  gibi iş yerlerine okul öncesi eğitim sürecinde faaliyet gösterecek ve yönetmelikler ile belirlenmiş olan niteliklere göre tesislerin tepfir ve donanımının yapılması izin ve ruhsatlarının alınması için gerekli dosyaların hazırlanması ve işlemlerin takibi.

Kreş ve gündüz Bakımevi izni için gerekli belgeler

Kreş Gündüz Bakımevi ve Özel Çocuk Kulüpleri açılışı başvurularında gerekli belgeler
MADDE 6 – (1) Kuruluş açmak isteyen kişiler tarafından, açılması planlanan kuruluş binasının adresini belirten bir dilekçe ve binaya ait yapı kullanım izin belgesi ile il müdürlüğüne başvurulur. Bina, en az iki sosyal çalışma görevlisi tarafından 15 inci maddeye uygunluk açısından on beş gün içerisinde yerinde incelenir ve binanın uygun şartları taşıyıp taşımadığına karar verilir.
(2) Binanın uygun görülmesi halinde başvuru sahibinden aşağıdaki belgeler istenir:
a) T.C. kimlik numarasının bulunduğu nüfus cüzdanı veya pasaport veya sürücü belgesi,
b) Adli sicil belgesi,
c) Öğrenim durumunu gösterir belge, yurtdışında öğrenim görüldüğü takdirde yetkili kurumlardan alınacak denklik belgesi,
ç) Kurucu tüzel kişi ise kuruluş amaçları içinde özel kreş ve gündüz bakımevi veya çocuk kulübü işletmeciliği yapılabileceğine ilişkin ifadenin de yer aldığı ve tüzel kişinin niteliğine göre Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde yayımlanmış ana sözleşme, tüzük ya da vakıf senedinin aslı veya il müdürlüğünce onaylı örneği,
d) Kurucu temsilcisinin kuruluşu açma, kapatma, devir ve benzeri işlemleri yürütme yetkisine sahip olduğunun belirtildiği yönetim kurulu kararının il müdürlüğünce onaylı örneği.
(3) Kuruluşun açılacağı bina ile ilgili olarak aşağıdaki belgeler istenir:
a) Binanın kapasitesinin hesaplanabilmesi için belediyelerin imar ve şehircilik müdürlüklerinden ya da çevre ve şehircilik müdürlüklerinden alınacak odaların büyüklüğü ve ölçümünü gösterir belge ve tasdikli mimari proje,
b) Bina kurucuya ait ise tapu senedinin il müdürlüğünce onaylı örneği; bina kiralık ise en az bir yıllık kira sözleşmesinin aslı veya il müdürlüğünce onaylı örneği,
c) Bina ve ortak bahçesinin kullanılacak olması halinde, kat maliklerinin oy birliği ile verdiği karar örneği,
ç) Binanın, 27/11/2007 tarihli ve 2007/12937 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile yürürlüğe konulan Binaların Yangından Korunması Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olduğunu gösteren itfaiye raporu,
d) Binanın trafik emniyetinin olduğuna ve alkollü içki tüketilen ve satılan yerler ve genel ahlâk kurallarına uygun olmayan mekânların varsa bahçe kapıları, yoksa bina kapıları ile arasında, en az 100 metre mesafe bulunduğuna dair, il veya ilçe emniyet müdürlüğünden alınacak rapor,
e) Binanın ve çevresinin sağlık yönünden uygun olduğuna ilişkin, il veya ilçe toplum sağlığı merkezlerince düzenlenen rapor,
f) Binanın kat veya katları, odaları, bahçesi için ayrı ayrı üç nüsha 35×50 cm veya A3 ebadında kâğıtlara çizilmiş yerleşim plânı örneği,
g) Binanın sağlam ve dayanıklı olduğuna ilişkin; çevre ve şehircilik il müdürlükleri, yapının proje müellifleri ya da yetkili serbest proje büroları veya üniversitelerin ilgili bölümlerince düzenlenen teknik rapor,
ğ) Numarataj belgesi.
(4) 6/3/2007 tarihinden sonra yapı ruhsatı ve yapımı tamamlanarak yapı kullanım izin belgesi alınmış binalardan, binanın sağlam ve dayanıklı olduğuna ilişkin teknik rapor istenmez.
(5) Kurucunun bina ile ilgili belgeleri teslim etmesinden sonra, tüm belgelerin uygun olup olmadığı il müdürlüğünde görevli sosyal çalışma görevlileri tarafından on iş günü içerisinde değerlendirilir. Belgelerin uygun olduğunun tespit edilmesi halinde, kurucudan en geç bir ay içerisinde kuruluşun 17 nci maddeye uygun olarak tefrişinin yapılarak, ek-1’deki Güvenlik Bilgilendirme Formunda belirlenen esaslar çerçevesinde güvenlik önlemlerinin alınması resmi yazı ile istenir.
(6) Tefriş yapıldıktan sonra il müdürlüğü tarafından yerinde inceleme yapılır ve inceleme sonucunda binanın fiziki şartları ile bulunması gereken araç ve gereçlerin kuruluşa uygunluğunu gösterir ek-2’deki Açılış İnceleme Raporu Formu ile kuruluşun oda ve bölümlerinin bina içindeki yerleri ve kapasite hesaplamasının belirtildiği bina durum değerlendirme raporu düzenlenir.

Özel Kreş Açma Şartları

Okul öncesi eğitim kurumları açılış ve ruhsat işlemleri özel kreş açılış başvuru şartları ve faaliyete geçmek için kreşte olması gereken asgari nitelikler vb bir çok konuda bilgi.

Özel Kreş Açma Şartları

Özel Kreş Açma Şartları
Özel Kreş Açma Şartları

İstanbul genelinde açmayı planladığınız  okul öncesi eğitim kurumlarınız  ile ilgili her türlü sorunuzu lütfen bize yazınız. Mevzuatlar ile ilgili sizleri bilgilendiririz. Özel kreş açma ve çalıştırma süreciniz ile Bakanlık İzinleri ve Belediye Ruhsatları alımı sorularınızı bize yazınız.

Özel kreş ve Gündüz Bakımevi açma şartları

Kuracağınız özel eğitim tesisi ile ilgili Bakanlık izinleri ve Belediye Ruhsatları sürecinde bizlerden bilgi alabilirsiniz

ÖZEL KREŞ VE GÜNDÜZ BAKIMEVLERİ İLE ÖZEL ÇOCUK KULÜPLERİNİN AÇILIŞLARINDA KURUCULARDAN ARANACAK ŞARTLAR
MADDE 5 – (1) Kuruluş açacak veya açılmış bir kuruluşu devir alacak olan kişilerde aşağıdaki şartlar aranır:
a) Türkiye Cumhuriyeti uyruklu olmak,
b) En az ilkokul mezunu olmak,
c) 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53 üncü maddesinde belirtilen süreler geçmiş olsa bile; kasten işlenen bir suçtan dolayı bir yıl veya daha fazla süreyle hapis cezasına ya da affa uğramış olsa bile devletin güvenliğine karşı suçlar, Anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçlar, millî savunmaya karşı suçlar, devlet sırlarına karşı suçlar, topluma karşı suçlar, kişilere karşı suçlar ile uluslararası suçlar ve casusluk, zimmet, irtikâp, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, güveni kötüye kullanma, hileli iflas, ihaleye fesat karıştırma, edimin ifasına fesat karıştırma, suçtan kaynaklanan mal varlığı değerlerini aklama veya kaçakçılık ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlardan mahkûm edilmemiş olmak.

Kreş ruhsatı için gerekli belgeler

Başvuru ve istenecek belgeler
MADDE 6 – (1) Kuruluş açmak isteyen kişiler tarafından, açılması planlanan kuruluş binasının adresini belirten bir dilekçe ve binaya ait yapı kullanım izin belgesi ile il müdürlüğüne başvurulur. Bina, en az iki sosyal çalışma görevlisi tarafından 15 inci maddeye uygunluk açısından on beş gün içerisinde yerinde incelenir ve binanın uygun şartları taşıyıp taşımadığına karar verilir.
(2) Binanın uygun görülmesi halinde başvuru sahibinden aşağıdaki belgeler istenir:
a) T.C. kimlik numarasının bulunduğu nüfus cüzdanı veya pasaport veya sürücü belgesi,
b) Adli sicil belgesi,
c) Öğrenim durumunu gösterir belge, yurtdışında öğrenim görüldüğü takdirde yetkili kurumlardan alınacak denklik belgesi,
ç) Kurucu tüzel kişi ise kuruluş amaçları içinde özel kreş ve gündüz bakımevi veya çocuk kulübü işletmeciliği yapılabileceğine ilişkin ifadenin de yer aldığı ve tüzel kişinin niteliğine göre Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde yayımlanmış ana sözleşme, tüzük ya da vakıf senedinin aslı veya il müdürlüğünce onaylı örneği,
d) Kurucu temsilcisinin kuruluşu açma, kapatma, devir ve benzeri işlemleri yürütme yetkisine sahip olduğunun belirtildiği yönetim kurulu kararının il müdürlüğünce onaylı örneği.
(3) Kuruluşun açılacağı bina ile ilgili olarak aşağıdaki belgeler istenir:
a) Binanın kapasitesinin hesaplanabilmesi için belediyelerin imar ve şehircilik müdürlüklerinden ya da çevre ve şehircilik müdürlüklerinden alınacak odaların büyüklüğü ve ölçümünü gösterir belge ve tasdikli mimari proje,
b) Bina kurucuya ait ise tapu senedinin il müdürlüğünce onaylı örneği; bina kiralık ise en az bir yıllık kira sözleşmesinin aslı veya il müdürlüğünce onaylı örneği,
c) Bina ve ortak bahçesinin kullanılacak olması halinde, kat maliklerinin oy birliği ile verdiği karar örneği,
ç) Binanın, 27/11/2007 tarihli ve 2007/12937 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile yürürlüğe konulan Binaların Yangından Korunması Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olduğunu gösteren itfaiye raporu,
d) Binanın trafik emniyetinin olduğuna ve alkollü içki tüketilen ve satılan yerler ve genel ahlâk kurallarına uygun olmayan mekânların varsa bahçe kapıları, yoksa bina kapıları ile arasında, en az 100 metre mesafe bulunduğuna dair, il veya ilçe emniyet müdürlüğünden alınacak rapor,
e) Binanın ve çevresinin sağlık yönünden uygun olduğuna ilişkin, il veya ilçe toplum sağlığı merkezlerince düzenlenen rapor,
f) Binanın kat veya katları, odaları, bahçesi için ayrı ayrı üç nüsha 35×50 cm veya A3 ebadında kâğıtlara çizilmiş yerleşim plânı örneği,
g) Binanın sağlam ve dayanıklı olduğuna ilişkin; çevre ve şehircilik il müdürlükleri, yapının proje müellifleri ya da yetkili serbest proje büroları veya üniversitelerin ilgili bölümlerince düzenlenen teknik rapor,
ğ) Numarataj belgesi.
(4) 6/3/2007 tarihinden sonra yapı ruhsatı ve yapımı tamamlanarak yapı kullanım izin belgesi alınmış binalardan, binanın sağlam ve dayanıklı olduğuna ilişkin teknik rapor istenmez.
(5) Kurucunun bina ile ilgili belgeleri teslim etmesinden sonra, tüm belgelerin uygun olup olmadığı il müdürlüğünde görevli sosyal çalışma görevlileri tarafından on iş günü içerisinde değerlendirilir. Belgelerin uygun olduğunun tespit edilmesi halinde, kurucudan en geç bir ay içerisinde kuruluşun 17 nci maddeye uygun olarak tefrişinin yapılarak, ek-1’deki Güvenlik Bilgilendirme Formunda belirlenen esaslar çerçevesinde güvenlik önlemlerinin alınması resmi yazı ile istenir.
(6) Tefriş yapıldıktan sonra il müdürlüğü tarafından yerinde inceleme yapılır ve inceleme sonucunda binanın fiziki şartları ile bulunması gereken araç ve gereçlerin kuruluşa uygunluğunu gösterir ek-2’deki Açılış İnceleme Raporu Formu ile kuruluşun oda ve bölümlerinin bina içindeki yerleri ve kapasite hesaplamasının belirtildiği bina durum değerlendirme raporu düzenlenir.

Kreş açılış ruhsatı işlemleri

Açılış izni için gerekli işlemler

MADDE 7 – (1) Bir kuruluşun açılıp faaliyete geçebilmesi, aşağıda belirtilen esaslar çerçevesinde olur:
a) Başvuru tarihinden itibaren üç ay içinde, kurucu tarafından 6 ncı maddede belirtilen evraklar, ikişer adet dosya halinde hazırlanarak, incelenmek üzere il müdürlüğüne teslim edilir. Bu süre içinde kuruluşa çocuk kabulü yapılmaz. Belirtilen süre içinde açılış izni için gerekli belgeleri tamamlamayan kurucuların dosyaları iade edilir.
b) Kurucu tarafından teslim edilen tüm belgelerin belirlenen esaslara uygun olması ve il müdürlüğünce düzenlenen bina durum değerlendirme raporu ile inceleme raporunda olumlu kanaat bildirilmesi halinde; il müdürlüğünün teklifi ve valiliğin onayı ile kuruluş hizmete açılır. Tüm belgeleri tasdik edilen dosyalardan biri il müdürlüğünde kalır; diğeri ise ek-3’de bulunan Açılış İzin Belgesi düzenledikten ve imzaladıktan sonra kurucuya imza karşılığında teslim edilir.
c) Açılış İzin Belgesi düzenlenen kuruluşa çocuk kabulü yapılır.
ç) Açılış İzin Belgesi verilen ya da devir veya nakil edilen her kuruluşun işveren ve işyerinin ismi ve yaptığı işin çeşidi, bir ay içinde il müdürlüğü tarafından, o yerin bağlı bulunduğu ilin Sosyal Güvenlik Kurumu İl Müdürlüğü ile defterdarlığa veya vergi dairesine bildirilir.
d) Aynı kurucu tarafından yeni bir şubenin açılması halinde, yeni kuruluş açılışındaki gibi işlem yapılır. Her yeni şube için ayrı kuruluş müdürü ve personel istihdamı zorunludur

Anaokulu açmak için gerekli şartlar

Belediye Ruhsatı ve Bakanlık izinleri almak için danışmanlık bilgi hattı sorularınızı lütfen bize yazınız Okul öncesi eğitim kurumları mevzuatları ve bu kuruluşların açılış süreçleri olması gereken donanımlar ve gerekli evraklar sorularınızı bize yazınız.

Anaokulu açmak için gerekli şartlar

Anaokulu açabilmek için neler gerekli
Anaokulu açabilmek için neler gerekli

Anaokulu açmak için aranan şartlar ve ruhsat alımında gerekli belgeler.

Anaokulu açılış izni sürecinde kuruluş tarafından nelere dikkat edilmesi gerektiği Anaokulu açmak için gerekli şartların neler olduğu bilgi yazımız.
Anaokulu ve okul öncesi eğitim kuruluşunun açılıp faaliyete geçebilmesi ancak aşağıda belirtilen süreç ile olur.
a) Başvuru tarihinden itibaren üç ay içinde, kurucu tarafından 6 ncı maddede belirtilen evraklar, ikişer adet dosya halinde hazırlanarak, incelenmek üzere il müdürlüğüne teslim edilir. Bu süre içinde kuruluşa çocuk kabulü yapılmaz. Belirtilen süre içinde açılış izni için gerekli belgeleri tamamlamayan kurucuların dosyaları iade edilir.
b) Kurucu tarafından teslim edilen tüm belgelerin belirlenen esaslara uygun olması ve il müdürlüğünce düzenlenen bina durum değerlendirme raporu ile inceleme raporunda olumlu kanaat bildirilmesi halinde; il müdürlüğünün teklifi ve valiliğin onayı ile kuruluş hizmete açılır. Tüm belgeleri tasdik edilen dosyalardan biri il müdürlüğünde kalır; diğeri ise ek-3’de bulunan Açılış İzin Belgesi düzenledikten ve imzaladıktan sonra kurucuya imza karşılığında teslim edilir.
c) Açılış İzin Belgesi düzenlenen kuruluşa çocuk kabulü yapılır.
ç) Açılış İzin Belgesi verilen ya da devir veya nakil edilen her kuruluşun işveren ve işyerinin ismi ve yaptığı işin çeşidi, bir ay içinde il müdürlüğü tarafından, o yerin bağlı bulunduğu ilin Sosyal Güvenlik Kurumu İl Müdürlüğü ile defterdarlığa veya vergi dairesine bildirilir.
d) Aynı kurucu tarafından yeni bir şubenin açılması halinde, yeni kuruluş açılışındaki gibi işlem yapılır. Her yeni şube için ayrı kuruluş müdürü ve personel istihdamı zorunludur.

Anaokulu açmak için gerekli belgeler

Açılış izni belgesi almak için hazırlaması gerekli olan belgeler
Kuruluş açmak isteyen kişiler tarafından, açılması planlanan kuruluş binasının adresini belirten bir dilekçe ve binaya ait yapı kullanım izin belgesi ile il müdürlüğüne başvurulur. Bina, en az iki sosyal çalışma görevlisi tarafından 15 inci maddeye uygunluk açısından on beş gün içerisinde yerinde incelenir ve binanın uygun şartları taşıyıp taşımadığına karar verilir.

Anaokulu açmak için gerekli belgeler nelerdir.

Binanın uygun görülmesi halinde başvuru sahibinden aşağıdaki belgeler istenir:
a) T.C. kimlik numarasının bulunduğu nüfus cüzdanı veya pasaport veya sürücü belgesi,
b) Adli sicil belgesi,
c) Öğrenim durumunu gösterir belge, yurtdışında öğrenim görüldüğü takdirde yetkili kurumlardan alınacak denklik belgesi,
ç) Kurucu tüzel kişi ise kuruluş amaçları içinde özel kreş ve gündüz bakımevi veya çocuk kulübü işletmeciliği yapılabileceğine ilişkin ifadenin de yer aldığı ve tüzel kişinin niteliğine göre Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde yayımlanmış ana sözleşme, tüzük ya da vakıf senedinin aslı veya il müdürlüğünce onaylı örneği,
d) Kurucu temsilcisinin kuruluşu açma, kapatma, devir ve benzeri işlemleri yürütme yetkisine sahip olduğunun belirtildiği yönetim kurulu kararının il müdürlüğünce onaylı örneği.
Kuruluşun açılacağı bina ile ilgili olarak aşağıdaki belgeler istenir:
a) Binanın kapasitesinin hesaplanabilmesi için belediyelerin imar ve şehircilik müdürlüklerinden ya da çevre ve şehircilik müdürlüklerinden alınacak odaların büyüklüğü ve ölçümünü gösterir belge ve tasdikli mimari proje,
b) Bina kurucuya ait ise tapu senedinin il müdürlüğünce onaylı örneği; bina kiralık ise en az bir yıllık kira sözleşmesinin aslı veya il müdürlüğünce onaylı örneği,
c) Bina ve ortak bahçesinin kullanılacak olması halinde, kat maliklerinin oy birliği ile verdiği karar örneği,
ç) Binanın, 27/11/2007 tarihli ve 2007/12937 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile yürürlüğe konulan Binaların Yangından Korunması Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olduğunu gösteren itfaiye raporu,
d) Binanın trafik emniyetinin olduğuna ve alkollü içki tüketilen ve satılan yerler ve genel ahlâk kurallarına uygun olmayan mekânların varsa bahçe kapıları, yoksa bina kapıları ile arasında, en az 100 metre mesafe bulunduğuna dair, il veya ilçe emniyet müdürlüğünden alınacak rapor,
e) Binanın ve çevresinin sağlık yönünden uygun olduğuna ilişkin, il veya ilçe toplum sağlığı merkezlerince düzenlenen rapor,
f) Binanın kat veya katları, odaları, bahçesi için ayrı ayrı üç nüsha 35×50 cm veya A3 ebadında kâğıtlara çizilmiş yerleşim plânı örneği,
g) Binanın sağlam ve dayanıklı olduğuna ilişkin; çevre ve şehircilik il müdürlükleri, yapının proje müellifleri ya da yetkili serbest proje büroları veya üniversitelerin ilgili bölümlerince düzenlenen teknik rapor,
ğ) Numarataj belgesi.
6/3/2007 tarihinden sonra yapı ruhsatı ve yapımı tamamlanarak yapı kullanım izin belgesi alınmış binalardan, binanın sağlam ve dayanıklı olduğuna ilişkin teknik rapor istenmez.
Kurucunun bina ile ilgili belgeleri teslim etmesinden sonra, tüm belgelerin uygun olup olmadığı il müdürlüğünde görevli sosyal çalışma görevlileri tarafından on iş günü içerisinde değerlendirilir. Belgelerin uygun olduğunun tespit edilmesi halinde, kurucudan en geç bir ay içerisinde kuruluşun 17 nci maddeye uygun olarak tefrişinin yapılarak, ek-1’deki Güvenlik Bilgilendirme Formunda belirlenen esaslar çerçevesinde güvenlik önlemlerinin alınması resmi yazı ile istenir.
Tefriş yapıldıktan sonra il müdürlüğü tarafından yerinde inceleme yapılır ve inceleme sonucunda binanın fiziki şartları ile bulunması gereken araç ve gereçlerin kuruluşa uygunluğunu gösterir ek-2’deki Açılış İnceleme Raporu Formu ile kuruluşun oda ve bölümlerinin bina içindeki yerleri ve kapasite hesaplamasının belirtildiği bina durum değerlendirme raporu düzenlenir.

Anaokulu açılış süreci ile ilgili her türlü sorularınızı bize yazınız.

 

Cafe restoran için turizm belgesi

Turizm Bakanlığından Turizm işletme belgesi alımı süreci tesislerde olması gereken nitelikler, Cafe Restaurant olarak adlandırılan işletmelerin yönetmeliklerde isim karşılığı olmadığı için ancak Lokanta sınıflandırılması ile kriterlere uygun olan işletmeler Turizm belgesi alabilmektedir.

Cafe restoran için turizm belgesi

Cafe restoran için turizm belgesi
Cafe restoran için turizm belgesi

Turizm tesislerinin belgelendirilmesi sürecinde Lokantalar ikinci sınıf lokanta ve birinci sınıf lokanta olarak sınıflandırılırlar. Birinci sınıf lokantalar bağımsız olarak turizm belgesi alabilirler. Ancak yönetmelikler ile belirlenmiş olan nitelikleri barındırmaları gerekir.

Restaurant için turizm belgesi nasıl alınır

Turizm belgesi için başvuran İkinci sınıf lokantalar ise müstakilen turizm belgesi alamazlar.  Cefe restaurant olarak halk dilinde adlandırılan ve 1 sınıf belediye işyeri açma ve çalıştırma ruhsatı olan Restaurant lokantaların turizm belgesi alımında tesiste bulunması gereken nitelikler ile birlikte turizm belgesi alacak olan işletmenin dekorasyonu müşterilere vermiş olduğu hizmet standardı sunmuş olduğu yemeklerin nefaset, kalite ve sunuş şeklide turizm belgesi başvuru değerlendirilmelerinde dikkate alınır.

Restaurant turizm belgesi almak için gerekli evraklar

Turizm belgesi başvurularında işletmeci tarafından Turizm Bakanlığına sunacağı evraklar.

Kültür Turizm Bakanlığı Yatırım ve İşletmeler Genel Müdürlüğüne Turizm belgesi almak için başvuru dilekçesi,
Turizm belgesi alınacak olan işletme ile ilgili Belediye tarafından düzenlenmiş olan 1 sınıf lokanta işyeri açma ve çalıştırma ruhsatı,
Kültür ve Turizm Bakanlığına hitaben başvuru formu,
işyeri kira sözleşmesi veya tapu fotokopisi.
Şirket faaliyet belgesi,
Şirket Kuruluş gazetesi ve varsa ünvan değişiklik gazetesi,
Turizm belgesinde kullanılacak olan marka isminin Türk Patent Kurumu tescil yazısı,
Şirket yetkilisinin imza sirküsü.

Cafe restoran için turizm belgesi belgesi başvuru işlemlerinizde dikkat etmeniz gereken hususlar ile ilgili lütfen bize sorularınızı yazınız.
Saygılarımızla
KURUMSAL DANIŞMANLIK
Turgay Turan

GÖÇ İDARESİ YABANCILARIN İKAMET İZNİ

GÖÇ İDARESİNE YABANCILARIN İKAMET İZNİ BAŞVURULARI BİLGİ

YABANCILARIN İKAMET İZİN BELGESİ

konulu yazımızda sizlere ikamet izin belgesi nasıl alınır ve aracı kişilere başvurmadan doğrudan Resmi Kurum Olan Göç İdaresine başvuru yapmanız gerektiğini Çünkü son yıllarda menfaat amaçlı bir çok kişi yabancıların ikamet izni sürecini suistimal etmektedir hatta şimdilerde bir çok Türkmen veya başka uyruklu yabancıların ülkemize gelen kişilere size ikamet izni alırız diye aracılık ettiklerini ve yalan yanlış bilgiler ile ülkemize ilk defa gelmiş yabancıları suistimal ettiklerini yalan yanlış adresler ile ilgili randevu formu bilgilerini doldurduklarını bu süreçte bir çok yabancı uyruklunun mağdur olduğunu duyuyoruz. Lütfen bizler dahil olmak üzere hiç bir aracı danışmanlık firmasına veya farklı meslek teşekküllerindeki aracılara ihtiyacınız yok.

Çünkü zaten GÖÇ İdaresi https://e-ikamet.goc.gov.tr/ web sitesinden ihtiyaç duyduğunuz bilgilere ulaşabilirsiniz. İkamet izin belgesi başvuru işlemlerinde hiç bir şekilde aracı kişilere gerek yoktur yabancı uyruklu kişi bizzat kendisi kendi adresine en yakın GÖÇ İDARESİ Şubesine başvuru yaparak işlemlerini başlatabilir. Menfaat amaçlı aracı kişilerin yönlendirmesi ile bu süreçte yanlış, usulsüz, yalan asılsız bilgi ile ilgili kurumları yanıltmak kanunen suçtur.

KAYNAK: http://www.goc.gov.tr/icerik3/ikamet-izni-cesitleri_409_414_4664
ÖNEMLİ NOT: Turistik amaçlı ikamet izni alarak : Yabancıyı çalıştırmak bu amaç ile evde misafir etmek, ev ve bakım hizmetleri yaptırmak, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığına başvuru yapmadan çalışma izni almadan, izinsiz çalıştırmak kanunen suçtur. Bu durumlarda ilgili kamu kurumlarınca yabancıya ve işverene idari para cezası uygulanmakta olup seyahat ile diğer masrafları işverene ait olmak üzere resmi kurumlarca yabancı hakkında sınır dışı etme işlemleri yürütülmektedir.
1 YILLIK TURİSTİK AMAÇLI İKAMET TEZKERESİ
1) İkamet İzni Başvuru Formu (yabancı ve/veya yasal temsilcisi tarafından imzalanmalıdır)
Pasaport veya yerine geçen belgenin aslı ve fotokopisi (kimlik bilgileri ve fotoğrafın bulunduğu sayfa ile işlem gören sayfalar)
2) Dört (4) adet fotoğraf (Son 6 ay içinde çekilmiş, fonu beyaz ve biyometrik olmalıdır. Aile fotoğrafı, özçekim, tanınmanızı zorlaştıran, güncel olmayan veya siyah-beyaz fotoğrafları sisteme yüklemeyiniz, aksi takdirde ikamet izni belgesi düzenlenmeyecektir)
3) Kalınacak sürede yeterli ve düzenli maddi imkâna sahip olunduğuna dair beyan (Başvuru Formunda beyan edilir. İdare destekleyici belge isteyebilir.)
4) Özel Sağlık Sigortası
5) Türkiye’de ikamet edeceği adres kiralık ise Noter oyalı Kira Kontratosu, Türk vatandaşı yanında kalacak ise Türk Vatandaşının ve Eşinin Noterden Onaylı taahhütnamesi